روایت تکان‌دهنده از محرومیت؛ آمارهای جدید از فقر، سوء تغذیه و زندگی دشوار در دایکندی

روایت تکان‌دهنده از محرومیت؛ آمارهای جدید از فقر، سوء تغذیه و زندگی دشوار در دایکندی

خبرنگار خبرنامه

علی شیر شهیر
خبرنگار خبرنامه

۳۰ / جدی ۱۳۹۶ | ۰ دیدگاه

مقام‌های محلی در ولایت دایکندی می‌گویند که تحقیقات موسسات بین‌المللی که برای بررسی وضعیت غذایی به این ولایت سفر کرده‌اند نشان می‌دهد در این ولایت از هر ۱۰۰ کودک، ۱۴ نفر به سوء تغذیه دچار اند.

این مقام‌ها تاکید می‌کنند که فقر، کمبود خدمات صحی و غذایی و هم‌چنان دشوارگذر بودن راه‌های مواصلاتی سبب شده که تعداد زیاد از شهروندان این ولایت دچار سوءتغذیه شوند.

محمود بلیغ، والی ولایت دایکندی به خبرنامه گفت: «ولایت دایکندی به یک جزیره‌ای می‌ماند که به هیچ ولایت همسایه‌ی دیگرش راه ندارد. چی از طریق زمین و چی از طریق هوا. شغل اکثر مردم این ولایت زارعت است که آن هم بستگی به اقلیم دارد. در کنار فقر، فاکتورهای مانند عدم دسترسی به خدمات صحی و خدمات غذایی سبب شده که آمار سوء تغذیه در این ولایت هر سال بیشتر شود.»

آقای بلیغ می‌گوید که تحقیقات موسسه‌های«شبکه‎ی آگاهی دهی قبل از قحطی» (FEWS NET) که بخشی از اداره توسعه‌ای بین المللی ایالات متحده امریکا می باشد، موسسه فرانسوی «مجادله بر ضد گرسنگی» (Action Against Hunger)، موسسه کریتاس جرمنی، موسسه آکسفام، برنامه غذایی جهان و یونیسف که به تازگی صورت گرفته است، نشان می‌دهد که این ولایت با فقر شدیدی دست و پنجه نرم می‌کند.

baligh

محمود بلیغ، والی ولایت دایکندی

بر اساس این تحقیقات بیش از ۴٠ درصد مردم دایکندی زیر خط فقر زندگی می‌کنند. والی دایکندی گفت: « تعریف خط فقر در اینجا با ممالک توسعه‌یافته یا درحال توسعه تفاوت فاحشی دارد. خط فقر در اینجا به این معنی است که یک خانواده در ۲۴ ساعت فقط برای یک وعده، غذای کافی و مناسب می‌تواند تهیه کنند. این یعنی فاجعه!»

عدم دسترسی به خدمات صحی

مقام‌های محلی در ولایت دایکندی می‌گویند که تنها یک شفاخانه در مرکز این ولایت وجود دارد، اما در ولسوالی‌های آن بجز خدمات اولیه صحی در کلینک‌های موجود، هیچ امکانات درمانی دیگر وجود ندارد.

نبود داکتران متخصص زن، عرضه پایین خدمات صحی، نبود دارو و کمبود مراکز صحی در ساحات دوردست این ولایت از جمله چالش‌های باشندگان این ولایت، به ویژه زنان است.

دایکندی در مرکز افغانستان دارای ۱۰ ولسوالی می‌باشد و جمعیت آن بیش از ۸۰۰ هزار نفر برآور شده است. بر اساس آمار ریاست صحت عامه دایکندی، در سطح این ولایت در حال حاضر تنها ۴ داکتر متخصص زن کار می‌کنند.

daikundi

کمبود مراکز صحی در ساحات دوردست ولایت دایکندی از جمله چالش‌های باشندگان این ولایت است

دور دست بودن روستاها از مراکز صحی و پراکندگی خانه‌های مسکونی در روستاها از دیگر مشکلات مردم ولایت دایکندی در این بخش محسوب می‌شود.

اکثریت باشندگان دایکندی به دلیل نبود راه‌های مواصلاتی به ترانسپورت دایمی نیز دسترسی ندارند و برای انتقال مریضان شان ساعت‌ها راه را با مرکب طی می‌کنند.

گفته می‌شود که بیشتر  ولسوالی‌های این ولایت ۱۰ تا ۱۲ ساعت راه و برخی از ولسوالی‌های دیگر آن مانند ولسوالی کجران این ولایت ۱۵ ساعت راه از مرکز فاصله دارد.

با این وجود مقام‌ها در این ولایت می‌گویند که اکثر بیماران که دچار بیماری‌های جدی باشند، تا رسیدن به مرکز این ولایت، جان‌شان را از دست می‌دهند.

چالش فقر

والی دایکندی می‌گوید که سه ماه اخیر که او به‌عنوان والی در این ولایت شروع به‌کار کرده، چشم‌دید اش نشان می‌دهد که بیشتر از ۹۰ درصد مشکلات این ولایت را فقر تشکل می‌دهد.

او گفت: «به جرات می‌توانم بگویم که بیش از ٩٠ فیصد مراجعین و عرایض و مشکلاتی که مطرح می کنند مستقیم و غیر مستقیم ناشی از فقر و محرومیت این مردم است. از دعوای آب و زمین گرفته تا حتی قتل و مسائل جنایی. به عنوان نمونه، چندی پیش در ولسوالی کجران، فردی، کس دیگری را برای این که پول قرض یک راس گوسفند او را نپردازد به قتل رسانده است.»

آقای بلیغ می‌گوید که تلاش برای محو فقر باید اولویت اصلی حکومت، مردم و احزاب در این دیار فراموش‌شده باشد. او تاکید می‌کند که برنامه اصلی باید برای کودکان که والی دایکندی آن‌ها را آفتاب‌سوخته و سرما دیده‌ تعریف می کند باید متمرکز باشد.

والی دایکندی گفت: «مهمترین اولویت مردم نان شب‌شان است نه چیز دیگر. این مردم محروم شایسته‌ی زندگی بهتر از این هستند.»

به گفته‌ی مقام‌های محلی ولایت دایکندی بودجه‌ی که از سوی حکومت برای این ولایت در نظر گرفته می‌شود، مناسب با شرایط و وضعیت این ولایت نیست. آنان تاکید می‌کنند که در بودجه سال ۱۳۹۷ نیز در این ولایت مثل سال‌های قبل کم‌ترین پروژه‌های توسعه‌ای در نظر گرفته شده است.

مکتب‌های بی‌ساختمان

نزدیک به صدهزار دانش‌آموز در ولایت دایکندی از داشتن تعمیر مکتب محروم‌اند. آنان که شصت درصد شاگردان معارف این ولایت را تشکیل می‌دهند، در فضای باز، زیر درخت، زیر چپری، زیر خیمه، در حویلی‌های کرایی، مساجد و حسینیه‌ها درس می‌خوانند.

گزارشی که از سوی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نشر شده وضعیت معارف دایکندی در سال گذشته‌ی خورشیدی را نامناسب توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که بیش از صدهزار دانش‌آموز ولایت دایکندی در مکاتب بدون ساختمان آموزش می‌بینند.

بیش از صدهزار دانش‌آموز ولایت دایکندی در مکاتب بدون ساختمان آموزش می‌بینند

بیش از صدهزار دانش‌آموز ولایت دایکندی در مکاتب بدون ساختمان آموزش می‌بینند

یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که از مجموع ۳۷۷ مکتب فعال با ۱۶۴۹۲۱ دانش‌آموز در سراسر ولایت دایکندی، تنها ۱۱۹ مکتب ساختمان دارد و از این میان ۳۳ مکتب آن ساختمان‌های گلی دارد که با هزینه شخصی شهروندان محل ساخته شده است. با این حال، ‌۲۵۸ مکتب که ۶۸ درصد کل مکاتب این ولایت را تشکیل می‌دهد فاقد ساختمان می‌باشد.

هم‌چنین از مجموع مکاتب دارای ساختمان،‌ تنها ۶ درصد آن ساختمان‌های معیاری دارند و بقیه که ۹۴ درصد کل مکاتب می‌شود، فاقد ساختمان‌های معیاری اند. مسوولان کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در این گزارش گفته اند که نبود ساختمان و مکان مناسب برای مکاتب سبب شده است که در برخی از ولسوالی‌ها برنامه‌های درسی با تأخیر طولانی و غیر موجه آغاز گردد. زیرا به گفته نویسندگان این گزارش، اکثر صنف‌ها در جریان سال تعلیمی، در مساجد و تکیه خانه‌ها،‌ زیر سایه درختان،‌ فضای باز و خیمه‌های کهنه و پاره برگزار می‌شود.

حدود ۱۶۶ هزار دانش‌آموز در ولایت دایکندی شامل درس‌اند که نزدیک به ۴۵‌ درصد آنان را دختران تشکیل می‌دهند، اما سهم محرومیت دختران از مکتب نسبت به پسران بیشتر می‌باشد.

از مجموع مکاتب ولایت دایکندی، تعداد ۹۰باب آن ابتداییه، ۹۰ باب متوسطه و ۱۹۸ باب دیگر آن لیسه می‌باشد. در این مکاتب تعداد ۱۶۶ هزار دانش‌آموز توسط ۳۲۰۰ آموزگار تدریس می‌شود.

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0
فقر محمود بلیغ ولایت دایکندی

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید