محدودیت های طالبان بر زنان؛ تاثیرات جنگ بر زنان دایکندی چگونه است؟ |
محدودیت های طالبان بر زنان؛ تاثیرات جنگ بر زنان دایکندی چگونه است؟

محدودیت های طالبان بر زنان؛ تاثیرات جنگ بر زنان دایکندی چگونه است؟

۲۰ / اسد ۱۴۰۰ | ۰ دیدگاه

با شدت گیری جنگ و ناامنی در کشور وهمچنان در ولایت دورافتاده دایکندی مردم به خصوص زنان نگران این وضعیت اند. وضع محدودیت های سختگیرانه طالبان بالای زنان در ساحاتی که جنگجویان این گروه تسلط پیدا کرده باعث ناامیدی و ترس فعالان حقوق زن و زنان تجارت پیشه این ولایت شده است.

شیما محمدی، عضو شورای ولایتی دایکندی به خبرنامه می گوید که افکار و برخورد طالبان با زنان از محرومیت حق تعلیم و تحصیل تا بیرون نشدن از خانه از جمله موارد ضد بشری است و به این جهت زنان نگران این وضع اند.

او علاوه می‌کند که طالبان در تلاش اند تا وضعیت دوران گذشته حاکمیت شان را بالای زنان تکرار کند و زنان همیشه در حصر باشند.

ولایت دایکندی از جمله ولایت های دورافتاده و کمتر توسعه یافته است؛ اما جامعه و زنان در بیشتر ولسوالی های این ولایت بر خلاف بیشتر ولایات کشور از جو سنتی جامعه عبور کرده و مشارکت خوب در تصمیم گیری های کلان دارند.

رقیه راسخ فعال حقوق زن در دایکندی می گوید که زنان در این ولایت توانسته که جایگاه خود را در اجتماع پیدا کنند؛ اما اکنون تمام مردم به خصوص زنان نگران اند که با شدت جنگ و تصرف برخی از مناطق توسط طالبان این جایگاه از دست برود.

خانم راسخ علاوه می کند که قربانی اصلی جنگ زنان و کودکان می باشد و زنان از جنگ بیشترین آسیب را دیده و تاثیر منفی بر آنان وارد کرده اند. او به طور نمونه از آوارگان جنگ پاتو یادآوری می کند که به گفته او زنان در بدترین وضعیت در زیر خیمه ها زندگی می کنند، و “اکثر زنان و کودکان دچار مریضی شده و حتی تداوی مناسب برای آنان میسر نیست.”

محدودیت سخت گیرانه بر زنان

طالبان پس از تصرف چندین منطقه ولسوالی پاتوی دایکندی محدودیت های سخت گیرانه ی را بر مردم به خصوص زنان وضع کرده اند. یکی از باشندگان ساحه سرتگاب ولسوالی پاتو به شرط افشا نشدن نامش می گوید، طالبان برای مردم گفته است که دختران و زنان خورد و بزرگ حق ندارد به مکتب برود و بیرون از خانه کار نمایند. او تصریح کرد که به دلیل وضع محدودیت طالبان در ساحات تحت حاکمیت این گروه در پاتو، زنان و دختران از ترس از خانه بیرون شده نمی توانند.

طالبان برای باشندگان سرتگاب گفته اند که دوباره به خانه های شان برگردند و به آنان کاری ندارد، شماری از خانواده ها تصمیم گرفته اند که به زادگاه شان برگردد. اما این فرد علاوه بر اندوه خانه های سوخته و ویرانه شده، سرنوشت دو دختر جوانش، او را در غم و اندوه فروبرده است.

او می افزاید شنیده است که طالبان در ولایت های دیگر دختران جوان و حتی زنان را به جنگجویانش نکاح می کند. او اکنون هراس دارد که این سایه شوم روی دخترانش نیافتد. از این رو تصمیم گرفته که دخترانش را به زادگاهش نبرد.

قصه ی او گوشه ی از روایت غمناک تمام باشندگان تحت حاکمیت طالبان است که این گروه بر زنان وضع کرده و تاکنون در بیشتر ساحات دایکندی عملی کرده است.

اکنون رقیه راسخ نیز از این محدودیت های سخت گیرانه در هراس است و می گوید که طالبان به هیچ یک از ارزش های انسانی و حقوق بشری پابند نیست.

او می گوید که شنیده می شود که در حال حاضر طالبان لیستی از خانم های فعال و کارمندان را جمع آوری می کند. به باور خانم راسخ این زنگ خطر جدی برای زنان دایکندی می باشد.

او از دولت می خواهد که در جهت سرکوب طالبان به صورت جدی عمل نموده و نگذارند، تاریخ تلخ گذشته زنان بار دیگر تکرار شود.

در سوی دیگر اما فعالان حقوق زن در دایکندی می گویند که آنان نیز برای مقابله با جنگجویان طالبان آماده اند و در صورت نیاز حاضراند در حمایت از نیروهای امنیتی در سنگرهای نبرد حضور یابند.

بازار آشفته زنان تجارت پیشه

با این همه، جنگ و ناامنی در دایکندی بر کار مردم به خصوص زنان تجارت پیشه تاثیر ناگوار گذاشته است.

بی نظیر حسینی، بانوی تجارت پیشه در دایکندی میگوید از زمانی که جنگ ها شدید شده کار و بار آنان از رونق افتاده است. او افزود: “هر روز از صبح تا شام در دکان است و هیچ کس نمی آید و چیزی خریداری نمی کند. ما بیشتر صنایع دستی را به فروش می رسانیم سال گذشته خیلی وضعیت خوب بود همه دست ساخته های ما به فروش می رسید ولی امسال هیچ فروش ندارد.”

او ضمن یادآوری از نبود کار گفت که ناامنی ضربه بسیار کلان بر زنان تجارت پیشه وارد کرده و آنان بسیار ضرر کرده اند.

خانم حسینی تاکید می کند اکثریت مردم مهاجر شده و همه ضرر بسیار زیادی را متحمل شده اند. او از دولت می خواهد که: “یا امنیت را بگیرد یا دولت را رها کند تا مردم تصمیم بگیرد.”

شیما محمدی عضو شورای ولایتی دایکندی نیز می گوید زنانی که مصروف کار و بار حرفه‎ای بودند نیز کار شان سقوط کرده است. او تاکید می کند که تاثیرات جنگ بر زنان از تمامی لحاظ نگران کننده است. خانم محمدی گفت که علاوه بر این که شماری کار شان از رونق افتاده، نگران زندگی و آینده خود و خانواده شان می‌باشند.

از سوی دیگر، فاطمه اکبری، معاون اجتماعی و اقتصادی والی دایکندی به خبرنامه می گوید که با توجه به تهدیدات بلند امنیتی، وضعیت زنان خوب است و به گفته ی او هماهنگی خوب میان سکتورهای امنیتی وجود دارد و نمی گذارند که سایه ترس طالبان بر مردم به خصوص زنان بیشتر شود.

او افزود که هنوز محدودیت ها بر زنان در دایکندی وضع نشده و فعالان حقوق زن، کارمندان زن و زنان تجارت پیشه مطابق روال عادی مصروف فعالیت های خود می باشند.

به گفته ی معاون والی دایکندی زنان این ولایت از مورال بالا برخوردار است و انگیزه مقابله و مبارزه با طالبان را دارند.

او تاکید دارد که زنان دایکندی آماده دفاع از خود و خاک خود می باشد.

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید