پس از تصرف بخش عظیمی از ولسوالی پاتوی دایکندی به دست طالبان، اکنون باشندگان پاتو از وضعیت بد اقتصادی شکایت دارند.

آنان می گویند که از زمان که جنگ شروع شده و به دنبال آن طالبان مناطق شان را تصرف کرده اند، خانه و دارایی شان در آتش جنگ سوخته و اکثریت آنان در آوارگی در بدترین وضعیت بسر می برند.

اخلاص یکی از باشندگان پاتو می گوید که در اول وضعیت اقتصادی آنان خیلی خوب بود و از زمین های شان حاصل می گرفت؛ اما پس از داغ شدن جنگ همه چیز برعکس شد. این باشنده پاتو می گوید که تمام حاصلات زراعتی شان در جنگ سوخته و حویلی اش در اثر گلوله های راکت تخریب شده است. او می گوید که در منطقه شان طالبان تسلط دارد؛ اما به دلیل این که خانه شان در خط مرزی است، هر شب جنگ میان نظامیان دولتی و طالبان ادامه دارد. او افزود که شبانه زمانی که جنگ آغاز می شود، خانواده اش را به ساحات مصوون انتقال می دهند و از طرف صبح با ختم جنگ دوباره به خانه بر می گردد. او میگوید که اکنون حتی به نان خوردن شب و روزش نیازمند است. اخلاص با نگرانی تاکید می کند که اگر وضعیت به همین گونه ادامه یابد؛ پیش از همه فقر آنان را از بین خواهد برد.

با این حال، نورمحمد یکی از بیجاشدگان ولسوالی پاتو که اکنون در کمپ بیجا شدگان در نیلی بسر می برد می گوید که تمام خانه و دارایی شان را طالبان به آتش کشیده است. او گفت که با خانواده اش بدون این که اندک چیزی را با خود بردارد فرار کرده و تمام دارایی شان حتی لباس های شان در خانه مانده و در آتش سوخته است.

نورمحمد می گوید که اکنون در کمپ در وضعیت بد اقتصادی بسر می برد. او می افزاید کسانی که در ابتدا در کمپ آمده بودند از طرف دولت کمک ناچیزی برای شان توزیع شده است؛ اما برای خودش تاکنون هیچ چیزی از سوی دولت و موسسات کمک نشده. او علاوه کرد که هر از گاهی دولت لیست آنان را تهیه می کند اما از کمک خبری نیست.

با این همه اداره مهاجرین دایکندی می گوید که برای مهاجرین در دو مرحله کمک های غذایی و غیر غذایی توزیع شده است.

این اداره می پذیرد کسانی که پس از سروی آنان به نیلی بیجا شده تاهنوز کمک دریافت نکرده است.

مصفطی علوی، مدیر عمومی ادغام مجدد مهاجرین دایکندی می گوید که برای حدود بیش از 2300 خانواده کمک های غذایی شامل آرد، روغن، نمک و سایر کمک های اولیه توزیع شده است. همچنان کمک های غیر غذایی شامل کمپل، ترپال، گاز و ظرف برای مهاجرین صورت گرفته است.

این کمک ها از طرف سازمان غذایی جهان (WFP) و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) صورت گرفته است.

از سوی دیگر، نبود برق، کمبود آب آشامیدنی صحی، کمبود البسه، موادغذایی، مواد سوخت و نبود حمام و تشناب از مشکلات بیجا شدگان در کمپ نیلی مرکز دایکندی را تشکیل می دهد.

آمار بیجا شدگان در دایکندی در حال افزایش است.