هر چند سال ها جنگ و ویرانی از افغانستان چهرۀ زشت و وحشتناکی را در افکار عمومی بسیاری از نقاط جهان به وجود آورده، اما هنوز به این سادگی ها نمی شود چشم از زیبایی ها این سرزمین برداشت؛ کشوری که با همه زخم هایش هنوز زیباست و جهانگرد جذب می کند.

شاید همین مسأله بوده که چهار جهانگرد، خانه و کاشانه را ترک کرده اند، هزاران کیلومتر راه پیموده اند تا در یکی از ناامن ترین اما در عین حال زیباترین کشورهای جهان به سیاحت بروند.

foreign tourist
جهانگردان خارجی در حال قایق رانی در درۀ پنجشیر

این جهانگردان قایق سوار، دو – سه روز می شود که با قایق های پلاستیکی شان، آب های خروشان رودخانه پنجشیر را مشتاقانه در می نوردند. هیجان، لذت و شاید کمی ترس را به روشنی می توان در چهره های این چهار جهانگرد غربی دید.

یکی از این جهان گردان خودش را جیمز معرفی می کند. او به خبرنامه می گوید که” تجربه عالی را در رودخانه پنجشیر داشتیم. آب خیلی تند نیست و ما لذت می بریم.”

foreign tourist
جیمز از بریتانیا، درۀ پنجشیر را برای قایق رانی مساعد می داند

از او می پرسم که آیا با آمدن به افغانستان خطر بزرگی را به جان نخریده و چرا چنین کرده است؟ جیمز بریتانیایی می گوید که “گاهی شما نیاز دارید تا کارهای متفاوتی را انجام دهید. گاهی باید ماجراجویی کرد. اما، انجام کارهای متفاوت خطراتی نیز در پی دارد.”

foreign tourist
سردی آب درۀ پنجشیر چهرۀ جیمز را دیدنی ساخته

کلاون، جهانگرد اسکاتلندی عضو دیگر این تیم چهار نفره است. او می گوید پیش از آمدن به پنجشیر تحقیق فراوان کرده و به این مسئله پرداخته که آیا می شود در این جا قایق رانی کرد و می توان از امنیت آن خاطرجمع بود. این جهانگرد اسکاتلندی در ادامه تاکید می کند که” ما رودخانه پنجشیر را برای انجام این کار مساعد یافتیم. برای همین اینجا به درۀ پنجشیر آمدیم. چندان نگران امنیت هم نیستیم.”

foreign tourist
کلاون، از جهان گردان ماجراجو در درۀ پنجشیر

این جهانگردان ماجراجو از جریان قایق رانی و تفریح شان عکس می گیرند و فیلم برداری می کنند. آنان می گویند وقتی به خانه برگشتند، این تجربه عالی را با دوستان و عزیزان شان شریک خواهند کرد.

foreign tourist
کلاون از همکارانش عکس برداری می کند

اما ماجراجویی این جهانگردان غربی، آنچنان آرام و بی سر و صدا هم نیست. آنان در جریان قایق رانی شان، شاید با کسانی که بشود مهمانان ناخوانده خطاب شان کرد، رو به رو می شوند.

foreign tourist
جوان های پنجشیر از قایق های جهان گردان محکم گرفته اند

برخی نوجوانان درۀ پنجشیر که شاید نخستین بار است این غربی ها را با کشتی های متفاوت تری در حال قایق رانی می بینند نیز وارد آب رودخانه می شوند.

آنان که ظاهرن شنا را هم خوب نمی دانند، بی درنگ خود شان را به قایق این جهانگردان نزدیک می سازند و خود را از قایق ها آویزان می کنند؛ شاید این کارشان نوعی لذت بردن از شنا در دریا باشد و یا هم اشباع شور و هیجان روزهای جوانی شان.

foreign tourist
استقبال جوانان پنجشیر از جهان گردان خارجی

واکنش محلی

باشنده های بخش های مختلف پنجشیر نسبت به حضور این جهانگردان قایق سوار، واکنش های متفاوتی دارند.

با برخی موسفیدان پنجشیری گفتگو کردم که اصلن از حضور و قایق رانی این جهانگردان خشنود نبودند.

foreign tourist
تیم چهار نفرۀ قایق سواران غربی در حال انجام این ورزش هیجان انگیز

یکی از این باشنده ها به خبرنامه گفت که “خانه های مردم خیلی نزدیک به دریا است. سیاه سرهای ما هر لحظه برای گرفتن آب به دریا می روند. خوب نیست، خارجی ها زن های ما را بیبنند.”

old resident
یکی از باشنده های ولایت پنجشیر

پیرمرد دیگر که نزدیک این مو سفید ایستاده است، بی درنگ این گفته ها را تأیید می کند. او گفت که”پنجشیر که جای چکر و سیل و سیاحت نیست. از کجا معلوم که این ها تنها برای چکر می آیند و آخرش امنیت ولایت مان را خراب نمی کنند؟”

عدم استقبال این پیرمردان از جهان گردان خارجی قابل درک  است؛ شاید نگرانی و دلهرۀ شان برای تأمین امنیت ولایت یا بهتر است بگویم، خانۀ شان، آنان را واداشته تا واکنش نسبتا منفی داشته باشند.

old man
برخی باشنده های پنجشیر از این قایق رانان استقبال گرمی نکردند

با این حال، جوان‌ترهای پنجشیر، همچون پدرکلان های شان خیلی هم به این قایق سواران ماجراجو، بدبین نیستند. خیلی های شان با شور و شعف، قایق رانی این توریست ها را تماشا می کنند؛ لبخند می زنند و فیلم و عکس می گیرند.

وقتی از کلاون اسکاتلندی و جیمز بریتانیایی در باره برخورد مردم پنجشیر پرسیدم، هر دو می گفتند که “مردم از کار شان خیلی استقبال کرده اند.”

foreign tourist
کودکان با قایق سواران احوال پرسی می کنند

این نخستین بار است که ولایت پنجشیر میزبان یک گروه کوچک چهار نفری جهان گردان قایق سوار غربی است. قایق سوارانی که با هزاران خطر اینجا رسیده اند تا لحظه های متفاوتی برای دفتر خاطرات زندگی شان از جهانگردی در کشوری مثل افغانستان به یادگار بگذارند.

foreign tourist
قایق سواران غربی در قلب امواج خروشان درۀ پنجشیر

رویای تحقق نیافته

اما این ورزش تفریح گونۀ غربی، شور و شوقی را در دل شماری از جوانان پنجشیر انداخته تا آنان نیز به این ورزش به صورت رسمی بپردازند. همین هیجان باعث شده که شماری از جوانان فعال در پنجشیر رؤیای ایجاد نخستین فدراسیون قایق رانی را در سر بپرورانند.

youth
منصور عنابی، از جوان های فعال در پنجشیر

منصور عنابی، از جوانان فعال در پنجشیر می گوید که با جمعی از جوانان دیگر این ولایت، تلاش دارند این ورزش را در افغانستان نهادینه سازند. در کنار آن، این ورزش را همچون فدراسیونی در خانوادۀ ورزش افغانستان جا دهند. عنابی به خبرنامه گفت که “ما این توریست ها را برای این که آزمایش کنیم، آیا رودخانه پنجشیر برای این ورزش هیجان برانگیز مساعد است یا خیر، به افغانستان فراخواندیم. پس از چند روز قایق رانی، حالا مطمین شده ایم که این ورزش می تواند در این جا، جا بیافتد. آرزو داریم، شماری از جوان ها را در این بخش آموزش دهیم و نخستین فدراسیون قایق رانی را در افغانستان ایجاد نماییم.”

foreign tourist
نمای نزدیک از یکی از این قایق سواران

اما آقای عنابی همانند هزاران جوان دیگر این کشور که برای تحقق رؤیاهای شان با سختی و موانع رو به رو اند، راه ایجاد این ورزش را در افغانستان ناهموار می بیند.

مهم ترین چالش فراروی آن ها، مسائل فرهنگی و رسوم سخت گیرانه مردمان این بخش ها است که زیاد هم روی خوشی به چنین ابتکارات نشان نمی دهند.

foreign tourist
… و باز هم همان جوان های پنجشیر 🙂

با این حال، دیده شود که در جدال قدیم و جدید، از میان جوانان پنجشیر و پیرمردان این ولایت کدام یک پیروز میدان خواهند بود.

من و همکارم نصیر فیضی، برای دو ساعتی جهان گردان ماجراجوی قایق سوار را دنبال کردیم. اما سفر به پایانش رسیده و شام نزدیک است. باید هر چه زود به دفتر برگردیم تا شرح این ماجراجویی را با شما خوبان شریک سازیم. 🙂

foreign tourist
پایان سفر ما در دنبال کردن جهانگردان ماجراجو …

 نصیر فیضی همکار این گزارش بوده است.