جمشید هاشم پور یکی از ماندگارترین و شاخصترین بازیگران تاریخ سینمای ایران است؛ هنرمندی که نامش با نقشهای مردانه، جدی، قهرمانانه و شخصیتهای تاثیرگذار گره خورده است. او با بیش از پنج دهه فعالیت هنری، به عنوان یکی از ستونهای اصلی سینمای اکشن و اجتماعی ایران شناخته میشود و جایگاهی ویژه در حافظه جمعی مردم دارد.
تولد و دوران کودکی جمشید هاشم پور
جمشید هاشم پور در ۳ فروردین ۱۳۲۳ در محله سلسبیل تهران متولد شد. او در خانوادهای پرجمعیت رشد کرد و دارای هشت خواهر و برادر است. پدرش نظامی و اهل شهرستان میانه در آذربایجان شرقی و مادرش اردبیلی بود؛ به همین دلیل اصالتاً ترکزبان است.
کودکی او در فضایی ساده و سنتی سپری شد. از همان سالها شخصیتی آرام، کمحرف، متین و کمرو داشت؛ ویژگیهایی که بعدها نیز در زندگی شخصی و حرفهای او باقی ماند.
تحصیلات جمشید هاشم پور
جمشید هاشمپور دارای دیپلم رشته ریاضی است. برخلاف بسیاری از هنرمندان، تحصیلات آکادمیک هنری نداشت اما علاقه، تجربه و مسیر عملی زندگی، او را به یکی از حرفهایترین بازیگران سینمای ایران تبدیل کرد.
آغاز مسیر بازیگری
در سال ۱۳۴۷ و در سن ۲۴ سالگی، با معرفی یکی از دوستانش به ساموئل خاچیکیان، کارگردان سرشناس ایرانی، وارد سینما شد و نخستین تجربه خود را با نقشی کوتاه در فیلم «جهنم سفید» رقم زد.
این تجربه آغاز راهی بود که به تدریج او را وارد فضای حرفهای سینما کرد و زمینهساز حضورش در پروژههای مختلف شد.
وقفه در بازیگری و فعالیت امدادی
تا سال ۱۳۵۰ در حدود ۱۰ فیلم ایفای نقش کرد، اما به دلایل اخلاقی و شخصی تصمیم گرفت بازیگری را کنار بگذارد. پس از گذراندن دورههای امدادی، وارد سازمان امداد و نجات شد و نزدیک به ۲۰ سال در عملیاتهای نجات کوهستان، بهمن، تصادفات جادهای و مأموریتهای امدادی فعالیت داشت.
این دوره از زندگی او، نشاندهنده روحیه مسئولیتپذیر، انسانی و اجتماعیاش است؛ بخشی کمتر دیدهشده از زندگی یک چهره هنری مشهور.
بازگشت به سینما
در سال ۱۳۶۰ و در ۳۷ سالگی، به دعوت مسعود کیمیایی برای بازی در فیلم «خط قرمز» به سینما بازگشت. این بازگشت، آغاز دوران تازهای در کارنامه هنری او بود.
اوج شهرت او با فیلم ماندگار «تاراج» (۱۳۶۳) به کارگردانی ایرج قادری و در نقش «زینال بندری» رقم خورد؛ نقشی که او را به یکی از محبوبترین چهرههای سینمای ایران تبدیل کرد.
دوران اوج و محبوبیت جمشید هاشم پور
در دهه ۶۰ و ۷۰، جمشید هاشم پور به چهرهای ثابت در سینمای اکشن، اجتماعی و قهرمانمحور ایران تبدیل شد. نقشهای او اغلب شخصیتهایی قدرتمند، اخلاقمدار، درونگرا و عدالتخواه بودند که با استقبال گسترده مردم مواجه میشدند.
او بهتدریج از یک بازیگر صرفاً اکشن به یک بازیگر شخصیتمحور و جدی تبدیل شد.
ممنوعالکاری
در سال ۱۳۶۴ پس از فیلم «یوزپلنگ»، به مدت سه سال ممنوعالکار شد. بعدها از این دوره به عنوان یکی از سختترین مقاطع زندگی حرفهای خود یاد کرد؛ دورانی که با سکوت، صبر و دوری از حاشیهها سپری شد.
ویژگیهای شخصیتی جمشید هاشم پور
جمشید هاشمپور همواره به عنوان هنرمندی:
- کمحاشیه
- آرام و متین
- درونگرا و کمرو
- مردمی و سادهزیست
- متعهد به اخلاق حرفهای
شناخته میشود. او هیچگاه درگیر جنجالهای رسانهای نشد و همواره فاصله خود را با فضای حاشیهای حفظ کرد.
تغییر نام هنری
او مدتی به دلیل راحتتر بودن تلفظ نام خانوادگی، با نام هنری «جمشید آریا» فعالیت کرد، اما در نهایت با تصمیم شخصی و توصیه اطرافیان، به نام اصلی خود یعنی جمشید هاشم پور بازگشت.
زندگی شخصی جمشید هاشم پور
جمشید هاشم پور پیش از انقلاب اسلامی با مهرانگیز متین ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو دختر است. یکی از دختران او، مریم هاشمپور، سابقه فعالیت رسانهای و اجرا در تلویزیون را نیز دارد.
زندگی شخصی او همواره به دور از حاشیه، رسانهزدگی و نمایش بوده است.
بیماری و وضعیت سلامت
او چند سال پیش به دلیل عوارض قلبی مدتی در بیمارستان بستری شد، اما اکنون در وضعیت جسمانی مطلوبی قرار دارد و فعالیتهای هنری خود را ادامه میدهد.
افتخارات و جوایز
- سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم دارکوب – جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۶
- دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم هیوا – جشنواره فیلم فجر ۱۳۷۷
- تندیس حافظ یک عمر فعالیت هنری – جشن حافظ ۱۳۹۵
- دریافت گواهینامه درجه یک هنری – مهر ۱۳۹۹
جایگاه در سینمای ایران
جمشید هاشم پور نه فقط یک بازیگر، بلکه یک «تیپ سینمایی ماندگار» در تاریخ سینمای ایران است. او نماد مردانگی، قدرت، اخلاق، سکوت، وقار و شخصیت در سینمای ایران محسوب میشود؛ بازیگری که نسلهای مختلف با چهره و نقشهایش خاطره دارند.
بیشتر بخوانید: بیوگرافی مجید مجیدی
جمعبندی
جمشید هاشم پور نمونهای کمنظیر از یک هنرمند اصیل ایرانی است؛ انسانی که بدون جنجال، بدون حاشیه و بدون تبلیغات پر سر و صدا، تنها با کار حرفهای، اخلا








افزودن دیدگاه