از هر 3 نفر فقط یه نفر همه چهره های توی تصویر رو تشخیص میده!

این تست خطای دید با پنهان کردن چندین چهره در یک تصویر واحد، مغز را به چالش می‌کشد. این توهم نشان می‌دهد چگونه ادراک ما می‌تواند تحت تأثیر انتظارات و تجربیات گذشته ما قرار گیرد و چگونه تکنیک‌ های مختلف مشاهده می‌توانند جزئیات پنهان را آشکار کنند. تشخیص همه چهره‌ها یک آزمایش سرگرم‌ کننده برای تمرکز و تفکر انعطاف‌پذیر است.

توهم‌های نوری مانند این برای فریب مغز ساخته شده‌اند. در ابتدا یک تصویر به چشم تان می آید، اما با دوباره نگاه کردن، یک چهره دیگر هم ظاهر می‌شود. این تغییر به این دلیل است که تصویر بیش از یک چهره را در همان خطوط و اشکال پنهان می‌کند. این نوع تصاویر، خطای دید مبهم نامیده می‌شوند و بیش از یک تفسیر معتبر را در خورد جای می دهند. با خبرنامه همراه باشید و خودتان را به چالش بکشید!

چند چهره می بینید؟

خوب حالا آماده چالش هستید؟ ده ثانیه فرصت دارید تا همه چهره‌ها را در تصویر پیدا کنید. عجله نکنید، نفس عمیقی بکشید و نگاهتان را ثابت نگه دارید. سپس به آرامی کل تصویر را بررسی کنید و چشم‌هایتان را از مرکز به لبه‌ها حرکت دهید. گاهی یک تغییر کوچک در نقطه فوکوس شما، چهره جدیدی را آشکار می‌کند.

با تمرکز روی نیمرخ زن جوان شروع کنید. چانه، بینی و پیشانی او را دنبال کنید. سپس یک قدم به عقب بردارید و به دنبال خطوط بیرونی مختلف باشید. زن مسن‌تر برخی از خطوط مشابه را دارد، اما صورتش کمی جا به جا شده است. جایی که فک زن جوان قرار دارد، ممکن است دهان زن مسن‌تر را کم کم ببینید. خط رویش موی زن جوان می‌تواند به کلاه یا موی زن مسن‌تر تبدیل شود. این جزئیات همپوشانی، ترفند این تست بصری هستند.

سعی کنید تصویر را از زوایای مختلف ببینید. سر خود را کج کنید، چشم تان را تنگ کنید یا کمی دیدتان را تار کنید. این کار جزئیات کوچکتر را نرم می‌کند و اجازه می‌دهد اشکال بزرگتر نمایان شوند. بسیاری از افراد ابتدا زن جوان را تشخیص می‌دهند، برخی دیگر زودتر زن مسن‌تر را می‌بینند. تشخیص هر دو نیاز به تمرین دارد؛ به همین دلیل است که فقط حدود یک نفر از هر سه نفر، همه چهره های پنهان را فوراً پیدا می‌کند.

روی یک تست تصویری بیش از اندازه وقت نگذارید، اما فکر کردن به آن سرگرم‌کننده است. افرادی که به سرعت بین هر دو چهره جابجا می‌شوند و راحت هر دو را می بینند، ممکن است در فکر کردن انعطاف‌پذیر مهارت بیشتری داشته باشند. کسانی که در ابتدا فقط یک چهره می‌بینند، ممکن است بیشتر روی جزئیات تمرکز کنند. هیچ‌کدام بهتر نیستند؛ آن‌ها فقط روش‌های مختلفی هستند که مغز اطلاعات بصری را مرتب می‌کند.

این توهم همچنین نشان می‌دهد که چگونه تجربه گذشته ما و انتظارتمان، بینایی را شکل می‌دهد. اگر کسی به شما بگوید به دنبال زن مسن‌تر بگردید، احتمالاً او را سریع‌تر پیدا خواهید کرد. ذهن ما از نکات و تجربیات گذشته برای پر کردن اطلاعات از دست رفته استفاده می‌کند. این در زندگی روزمره مفید است، اما ما را در برابر ترفندهای بصری نیز آسیب‌پذیر می‌کند.

اگر چهره‌ای را نتوانستید ببینید، دوباره امتحان کنید. به چشم های تان استراحت کوتاهی بدهید، سپس دوباره نگاه کنید. از یک دوست بخواهید که برای تان زمان بگیرد یا با چند نکته راهنمایی تان کند. تصویر را وارونه کنید و باز هم تلاش کنید. هر تکنیک مغز شما را به دیدن الگوهای جایگزین سوق می‌دهد.

کلام پایانی

توهمات نوری مانند این مورد فقط پازل‌های مهمانی نیستند؛ دانشمندان از آن‌ها برای مطالعه توجه، ادراک و انتخاب‌هایی که مغز هنگام داشتن داده‌های محدود انجام می‌دهد، استفاده می‌کنند. با این حال، برای اکثر خوانندگان، سرگرمی ساده ای محسوب می شوند: تمرکز خود را به چالش بکشید، از شگفتی آن لذت ببرید و تصویر را با دیگران به اشتراک بگذارید تا ببینید چه کسی هر چهره را تشخیص می‌دهد.