برای ساخت این معبد هندی از روغن حیوانی به جای آب استفاده شده است!

معابد هندی مملو از حقایق و رازهایی هستند که مردم را در حیرت و شگفتی فرو می برند. از بت هایی که آب گرم را به سرد تبدیل می کنند، تا ستون هایی که در هوا بدون تکیه گاه شناور هستند، و از گوی های عظیم و سنگینی که بر بالای معابد اضافه شده اند، تا ساخت و سازهایی که با 40000 کیلوگرم روغن حیوانی انجام شده است، به هر حال چیزی برای حیرت وجود دارد. افسانه های زیادی در مورد معابد هند وجود دارد و یکی از این افسانه ها مربوط به معبد بانداسار در راجستان است. این بنا که در حدود قرن پانزدهم توسط یک تاجر ثروتمند به نام باندا شاه اسوال ساخته شده است، به سوماتیناث اختصاص دارد.

معماری زیبا و درخشان

چیزی که این معبد را متمایز می کند، فقط داستان ساخت آن با روغن حیوانی نیست، بلکه فضای داخلی و معماری معبد نیز بسیار زیبا و متفاوت است. مانند بسیاری از معابد، حکاکی‌های دقیق، نقاشی‌های دیواری رنگارنگ، نقاشی‌های دیواری و موارد دیگر دارد. این معبد در سه طبقه ساخته شده است که هر طبقه جنبه متفاوتی از فرهنگ جین را نشان می دهد. دیوارها، ستون‌ها، سقف‌ها و ستون‌ها همه با نقاشی‌ها و نقاشی‌های دیواری زیبا پوشیده شده‌اند و صحنه‌هایی از زندگی جین تیرتانکاراهای مختلف را نشان می‌دهند.

داستان ها و افسانه های مرتبط با ساخت معبد

ساخت معبد و داستان ها و افسانه های مرتبط با آن بسیار متنوع است. برخی می گویند که این که از روغن حیوانی به جای آب استفاده شده صحت ندارد زیرا نمی توان با آن مصالح ساختمانی مناسبی بدست آورد و اگر اینطور بود معبد سقوط می کرد. در حالی که دیگران می گویند که افزودن روغن حیوانی می تواند به دلایل معنوی یا به دلیل کمبود آب باشد، و اینکه معبد امروز دست نخورده است به دلیل سنگ تراشی و هنر عالی و ایمان مردم است.

محبوب ترین داستان پشت ساخت معبد

یکی از معروف‌ترین داستان‌ها در مورد اینکه چرا این معبد را به جای آب با روغن حیوانی ساخته‌اند، می‌گوید: زمانی که شاه برای ساختن معبد در زمین به روستاییان نزدیک شد، با آن مخالفت کردند. در پاسخ به این سوال، روستاییان گفتند که آب در آن منطقه بسیار کمیاب است و به سختی برای زنده ماندن آنها کافی است. اگر معبدی ساخته می‌شد، آب تمام می‌شد و مردم از گرسنگی می‌میرند. اما شاه مصمم بود و تصمیم گرفت که به جای آب، معبد را با روغن حیوانی بسازد.

اشتباه یک معمار

یکی دیگر از داستان های مشهور می گوید – یک بار، زمانی که بنده شاه یک سنگ تراشی را برای ارزیابی آنچه برای شروع ساخت معبد لازم است فراخواند، مگسی در یکی از ظروف روغن حیوانی افتاد. بنده شاه مگس را برداشت و به کفشش مالید تا قیمه هدر نرود و مگس را دور انداخت. با دیدن این موضوع، سنگ تراش فکر کرد که او بسیار خسیس است و به همین دلیل از او خواست که معبد را به جای آب با روغن بسازد. مرد اینطور استدلال می کرد که ساخت و ساز محکم تر خواهد بود و برای مدت طولانی ترک نمی خورد. او همچنین ادعا کرد که کل معبد برای تکمیل حداقل به 40000 کیلوگرم روغن حیوانی نیاز دارد.

به این ترتیب، روز بعد، بنده شاه تمام روغن حیوانی مورد نیاز را هدیه داد. مرد سازنده دچار آشفتگی شد و اعتراف کرد که این کار را فقط برای آزمایش بنده شاه انجام داده است زیرا فکر می‌کرد که او بسیار خسیس است.
بنده شاه با اینکه خشمگین بود، گفت که چون قبلاً روغن را به نام خدا اهدا کرده است، نمی تواند آن را پس بگیرد و بنابر این باید معبد با روغن ساخته شود.

شواهدی امروزی

اگرچه نمی توان برای فهمیدن اینکه آیا پایه ها به جای آب واقعاً از روغن حیوانی است یا نه، حفاری کرد، اما گفته می شود که از آنجایی که از روغن برای ساخت و ساز استفاده می شد، در روزهای بسیار گرم، کف معبد لغزنده می شود و می توان روعن را مشاهده کرد که از آن خارج می شود!