وضعیت حقوق بشری کودکان در افغانستان؛ ۵ نکته از تازه‌ترین تحقیق کمیسیون حقوق بشر افغانستان

وضعیت حقوق بشری کودکان در افغانستان؛ ۵ نکته از تازه‌ترین تحقیق کمیسیون حقوق بشر افغانستان

۲۵ / حوت ۱۳۹۸ | ۰ دیدگاه
Image Title

کمیسیون حقوق بشر در تازه ترین تحقیق مبنی بر “وضعیت حقوق بشری اطفال در افغانستان” گفته است  که در جریان سال‌های اخیر کارهای مهمی با هدف دسترسی اطفال به حقوق بشری‌شان‌ اعم از حقوق مدنی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی‌ انجام ‌شده است. به منظور حمایت از اطفال کار، نیز گام‌هایی برداشته ‌شده است؛ اما به‌رغم کارهای انجام‌یافته، هنوز چالش‌های چشم‌گیر و جدی در این زمینه وجود دارد.

خشونت علیه کودکان

در این تحقیق کمیسیون حقوق بشر به خشونت علیه کودکان پرداخته شده است. در این تحقیق، ۵ هزار و ۲۴۸ طفل بین سنین ۵ تا ۱۸ ‌ساله از ۳۳ ولایت کشور، به‌استثنای ولایت نورستان، شامل بوده‌ است.

بر اساس یافته‌های این تحقیق، هنوز خشونت علیه اطفال به‌ویژه علیه کودکان دختر یکی از چالش‌ها است و از میان ۵ هزار و ‌۲۴۸ نفر، ۵۳۵ نفر  گفته‌اند که خشونت را تجربه کرده‌اند.

از میان ۵۳۵ تن، ۴۵ تن  از خشونت اقتصادی، ۵۰ تن از خشونت جنسی، ۱۵۳ تن از خشونت فیزیکی، ۱۸۷ تن از خشونت لفظی و روانی و ۱۰۰ تن از سایر انواع خشونت نام‌ برده‌اند.

بر اساس یافته‌های این تحقیق، هنوز خشونت علیه اطفال به‌ویژه علیه کودکان دختر یکی از چالش‌ها است و از میان 5 هزار و ‌248 نفر، 535 نفر گفته‌اند که خشونت را تجربه کرده‌اند.

بر اساس یافته‌های این تحقیق، هنوز خشونت علیه اطفال به‌ویژه علیه کودکان دختر یکی از چالش‌ها است و از میان ۵ هزار و ‌۲۴۸ نفر، ۵۳۵ نفر گفته‌اند که خشونت را تجربه کرده‌اند.

بر اساس معلومات این تحقیق، از میان ۵ هزار و ‌۲۴۸ تن مصاحبه‌شونده، ‌۱۶۷‌ تن آنان ازدواج (نامزد یا عروسی) کرده‌اند که ۳.۱۸٪ کل جامعۀ نمونه را تشکیل می‌دهند. سن نامزدی آن‌ها از یک‌سالگی تا ۱۸‌سالگی گفته ‌شده است.

کودکان خردسال

این کمیسیون در سال ۲۰۱۹ وضعیت حقوق بشری ۴۲۴ تن از اطفال تحت حجز را ‌بررسی و تحلیل کرده است.

از میان ۴۲۴ تن، ۱۰ تن از کمبود لوازم و امکانات صحی، ۱۸۵ تن از نامناسب بودن اتاق‌ها، ۱۶۳ تن از ‌دسترسی نداشتن به حمام پاک و صحی، ۱۱ تن از ‌دسترسی نداشتن به غذای کافی، ۱۰ تن از ‌دسترسی نداشتن به لباس مناسب، ۱۹ تن از ‌دسترسی نداشتن به ‌آموزش حرفه‌ای در این مراکز، ۳۰۳ تن از ‌دسترسی نداشتن به میدان ورزش مناسب و ۴۴ تن نیز از برخورد نامناسب کارمندان مراکز اصلاح با اطفال یادآور شده‌اند.

تعلیم و تربیه کودکان در کشور

از میان ۵ هزار و ‌۲۴۸ طفل شامل در تحقیق، ۲ هزار و ‌۴۱۴ تن گفته‌اند که به مکتب می‌روند، اما ۲ هزار و ‌۶۶۱ تن دیگر گفته‌اند ‌به مکتب نمی‌روند. ۱۷۳ تن باقی‌مانده به این پرسش پاسخ نداده‌اند.

در تحقیق همچنان آمده است، از تعدادی که به مکتب نمی روند اکثرا از مشکلات کار، مالی، اجازه ندادن خانواده، بسته بودن مکتب… . به‌عنوان دلیل نرفتن به مکتب یاد کرده‌اند.

وضعیت سلامت کودکان

از میان  ۵ هزار و ‌۲۴۸ تن، ۳ هزار و ‌۶۹۷ تن گفته‌اند وقتی مریض شوند، به کلینیک یا شفاخانه مراجعه می‌کنند. ۴۴۳ تن دیگر گفته‌اند به دواخانه می‌روند، ۱۶۰ تن گفته‌اند که نزد کارکنان صحی محلی، ۱۰۸ تن به طبیب یونانی و ۲۶ تن دیگر نزد ملا مراجعه می‌کنند. هم‌چنین ۵۸۷ تن گفته‌اند که وقتی مریض شویم، هیج‌جا نمی‌رویم و ۲۲۷ تن به این پرسش پاسخ نداده‌اند.

همچنان در بخش پرسش جداگانه برای دست رسی داشتن به آب آشامیدنی؛ از میان ۵ هزار و ‌۲۴۸ تن مصاحبه‌شونده ۲ هزار و ‌۵ تن گفته‌اند که در خانه آب آشامیدنی پاک نداریم؛ اما ۳ هزار و ‌۲۴۳ تن دیگر گفته‌اند که در خانه آب آشامیدنی پاک داریم.

کودکان کارگر

از میان ۵ هزار و ‌۲۴۸ تن که از آن‌ها در مورد کار کردن پرسیده شده است، به تعداد ۲ هزار و ‌۵۸۲ تن گفته‌اند که بلی ما کار می‌کنیم، اما ۲ هزار و ‌۴۲۹ تن گفته‌اند که خیر ما کار نمی‌کنیم. از این میان ۲۳۷ تن به این پرسش پاسخ نداده‌اند.

از میان ۲ هزار و ‌۵۸۲ تنی که به سؤال کار کردن پاسخ مثبت داده‌اند، اکثرا حمالی می‌کنند. تعدادی هم  دست‌فروشی، جمع‌آوری زباله، کار در داش خشت‌پزی، کار به ‌عنوان خدمه در خانه‌ها، گدایی… . به‌ عنوان نوع کار خود یادکرده‌اند.

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید