سلمان علی صادقی؛ از ریاست انکشاف و دهات بامیان تا دست فروشی در کوچه پس کوچه‌های کابل

سلمان علی صادقی؛ از ریاست انکشاف و دهات بامیان تا دست فروشی در کوچه پس کوچه‌های کابل

خبرنگار خبرنامه

فرشته فرهنگ
خبرنگار خبرنامه

۱۶ / اسد ۱۳۹۸ | ۰ دیدگاه

ده سال کار در دولت و به گفته خودش “تقاعد اجباری” او را به دست فروشی مبدل کرده که همه روزه روی جاده های غرب کابل برای فروش اجناس دست داشته اش، تقلا می کند. سلمان علی صادقی که رئیس پیشین انکشاف و دهات ولایت بامیان بوده، حدود سه ماه است که از آغاز صبح تا پایان ظهر در سرک‌های دشت برچی در ناحیه سیزدهم، کابل “زیرپیراهنی” می‌فروشد.

هر چند او خود از شرایط پیش آمده به عنوان تجربه‌ی تازه یاد می‌کند اما صدای نفس زدن‌ها و وقفه‌یی که هر لحظه میان کلماتش پدیدار می‌شود، خستگی و نارضایتی را از وضعیت موجود را به صورت خودکار به مخاطب انتقال می دهد.

مامور میانه رتبه حکومتی

آقای صادقی از سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۶ در پست‌های مختلف حکومتی کار کرده است.

آخرین سمت او ریاست انکشاف و دهات ولایت بامیان بوده که پس از روی کارآمدن سیستم سی‌بی‌آر از سمت‌اش برکنار شده است.

آقای صادقی از سال‌های 1385 تا 1396 در پست‌های مختلف حکومتی کار کرده است

آقای صادقی از سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۶ در پست‌های مختلف حکومتی کار کرده است

او قبل از آن نیز در سال ۱۳۸۵ در ریاست انکشاف و دهات دایکندی کار کرده است. اما قبل از این که وارد کار حکومتی شود مدت زیادی را در موسسات بین‌المللی مشغول بوده است.

آقای صادقی می گوید همواره تلاش کرده تا در حوزه های مسولیت خود در حکومت موثر واقع شود. به این جهت از کارکردهای خود می گوید و این که در جریان ماموریت خود، موفق به ساخت ۳۳ باب مکتب، اعمار ۵۶۰۰ کیلومتر سرک از درجه سه تا ۵ ، ۲۰ پل ۸ الی ۱۰۰ متر روی دریای هلمند و همچنان اعمار شبکه‌های آب رسانی شده است.

آقای صادقی کار در موسسات نظیر سی‌ارسی‌ و سی‌سی‌ای در بدخشان و میمنه را نیز در کارنامه خود دارد.

پدر توسعه مالستان

سلمان علی صادقی معروف به داشتن پشت کار و سخت کوشی است و به این جهت، از سوی بسیاری ها در ولسوالی مالستان ولایت غزنی، به پدر توسعه مالستان لقب گرفته است.

آقای صادقی، متولد سال ۱۳۳۳ در مالستان ولایت غزنی است. او در سال ۱۳۴۳ شامل مکتب مرادینه مرکز مالستان شده است. او در سال ۱۳۵۵ وارد دانشکده زراعت دانشگاه کابل شده است. اما با شروع جنگ‌های داخلی به پاکستان و ایران مهاجر می گردد.

او که به تقاعد سوق داده شده، می گوید که از حقوق این عنوان نیز محروم می‌باشد. اکنون آقای صادقی در یک خانواده ۶ نفری زندگی می‌کند خود و همسرش منبع درآمد خانواده هستند.

آقای صادقی در دوران کاری خود تلاش کرده تا زمینه تحصیل بهتر را برای ۴ فرزندش مهیا نماید اما حالا که پس از مدت‌ها کار در حکومت از امتیاز آن محروم است، با مشکلات اقتصادی و مالی دست به گریبان است.

آقای صادقی در گفتگو به خبرنامه گفت:”دو پسر بزرگم که در بخش طب تحصیل کرده‌اند تلاش دارند تا کاری پیدا کنند ولی شما می‌دانید که در افغانستان بدون واسطه و قدرت هیچ کسی نمی‌تواند کاری پیدا کند همانند من که از کار خود برکنار شدم.”

آقای صادقی از کارکردهای خود می گوید و این که در جریان ماموریت خود، موفق به ساخت 33 باب مکتب، اعمار 5600 کیلومتر سرک از درجه سه تا 5 ، 20 پل 8 الی 100 متر روی دریای هلمند و همچنان اعمار شبکه‌های آب رسانی شده است

آقای صادقی از کارکردهای خود می گوید و این که در جریان ماموریت خود، موفق به ساخت ۳۳ باب مکتب، اعمار ۵۶۰۰ کیلومتر سرک از درجه سه تا ۵ ، ۲۰ پل ۸ الی ۱۰۰ متر روی دریای هلمند و همچنان اعمار شبکه‌های آب رسانی شده است

تکیه به دست فروشی

آقای صادقی ۶۵ سال سن دارد و با مهارت کاری بالادر بخش‌های مختلف نتوانسته پس از کار در ریاست انکشاف و دهات بامیان جای دیگری مشغول شود.

او از روزمرگی‌های این روزهایش به خبرنامه گفت: “فعلا مصروف فروش زیرپیراهنی هستم و متاسفانه زیاد فروش هم ندارم. به دلیل این که کسانی که این کار را نکرده باشند متاسفانه فروش هم نمی‌توانند. زیرا بازار یک چالاکی و مهارت می‌خواهد و یک آدم ریش سفید بدون مهارت فروشندگی مانند من نمی‌تواند فروش هم داشته باشد.”

رئیس پیشین انکشاف و دهات بامیان، تا سن تقاعد نزدیک به ۳ سال دیگر نیز فاصله داشته است. او که خود کارمند رسمی دولت بوده تنها به چهار دلیل می‌توانست از این سمت کنار برود؛ استعفاء، جرم، وفات یا سن تقاعد که به گفته آقای صادقی او در هیچ یکی از این معیارها قرار نمی گرفت. روزی نیز که از سمتش کنار می‌رود موضوع برایش واضح نبوده و مجبور به ترک وظیفه می‌شود.

این مرد دست‌فروش به امید کار برای خانواده اش همه روزه، از منطقه قلعه فتح‌الله تا دشت برچی در ناحیه سیزدهم می رود، تا با فروش اجناسش بتواند مقدار پولی درآمد داشته باشد. اما میانگین درآمد او، ۳۵۰ افغانی در روز است که به گفته خودش تنها ۶۰ افغانی آن را در مسیر مصرف می کند.

در تلاش نوشتن کتاب

این مامور بازنشسته دولت اکنون می‌خواهد از مسیر طی شده زندگی‌اش کتابی بنویسد؛ کتابی که تجربه‌های او و اوضاع کشور را بیان نماید. او سعی می کند با پولی که روزانه درآمد دارد، این کتاب را نشر کند.

آقای صادقی کار در موسسات نظیر سی‌ارسی‌ و سی‌سی‌ای در بدخشان و میمنه را نیز در کارنامه خود دارد

آقای صادقی کار در موسسات نظیر سی‌ارسی‌ و سی‌سی‌ای در بدخشان و میمنه را نیز در کارنامه خود دارد

او وضعیت کشور را سردرگم عنوان کرده گفت: “جنگ دوام دارد. هنوز هم دورنمای صلح و آمدن آن قطعی نیست تا زمانی که طالبان آن را نپذیرد، حکومت نیز برنامه‌های چندان پلان شده‌یی ندارد. اصلاحاتی که از آن رو نمایی می‌شود نمی‌تواند به نفع کشور باشد.”

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید