خانه رباتیک افغانستان؛ نهاد ناشناخته بی پشتوانه و پرورش استعدادهای درخشان

خانه رباتیک افغانستان؛ نهاد ناشناخته بی پشتوانه و پرورش استعدادهای درخشان

خبرنگار خبرنامه

فرشته فرهنگ
خبرنگار خبرنامه

۳۰ / سرطان ۱۳۹۷ | ۰ دیدگاه

آدم‌های زیادی است که در طراحی و خلق ایده‌های جالب و در عین حال کاربردی فکر بلند بالایی دارند و شاید همین افراد زمینه‌ساز تغییر در دنیای ما انسان‌ها هستند. این افراد با بلندپروازی و تلاش پی‌گیرشان دست به کار شده و شرایط را مطابق میل‌شان به پیش می‌برند.

افراد خلاق به دنبال تغییر می‌روند و تا به آن‌چه می‌خواهند دست پیدا نکنند، آرام نخواهند بود. بعد از جستجو به دنبال یافتن این افراد، به گروهی به نام «رباتیک افغانستان» می‌رسیم که در خود کودکان خلاق و جسوری را جای داده است. این گروه با اهداف و آرزوهای پررنگی که در ذهن و افکار خود می‌پرورانند، به دنبال رؤیاهای رنگین‌تر از امروزشان قدم برداشته‌اند.

گروه رباتیک افغانستان

گروه رباتیک افغانستان از هشت عضو تشکیل شده است؛ کیومرث که در صنف ۵ لیسه آفرینش درس می‌خواند، از آوردن مقام اول در مسابقه لیگ فوتبالیست‌ها یاد می‌کند. «ارمیا کنترول‌گر»، رباتی است که در مسابقه به او تعلق داشته است. امیرحسین، سید سینا و نگار کودکان دیگری هستند که با رویاهای بزرگ به این گروه پیوسته و برای مسابقه المپیاد هفته جاری آماد‎گی می‌گیرند.

این کودکان با شوق کودکانه خود، وسایل ربات‌سازی را به دست گرفته و مشغول آماده‌سازی ربات خود هستند. سرعت بستن یک ربات و یا سرعت عبور ربات جابه‌جاگر، معیاری است که آنان برای مسابقه روی آن‌‌ تمرکز کرده و سعی می‌کنند ربات‌های‌شان را از هر بعد ارزیابی نمایند تا در مسابقه مشکلی ایجاد نشود.

Robotic 10

گروه رباتیک افغانستان از هشت عضو تشکیل شده است

در این میان فرزانه و علی‌رضا از همه بزرگ‌تر هستند. علی رضا تا به حال ۵۰ ربات ساخته است. او به خبرنامه می‌گوید که می‌خواهد در آینده مخترع باشد تا در بخش تولید برق دست به اختراع بزند. او موفق‌ترین فرد این گروه است که تمام ربات‌ها را از نظر گذرانده و مشکلات را رفع می‌کند. او کلید‌ی‌ترین عضو این گروه است و سرگروه این تیم یاد می‌شود. اما او با موفقیت‌هایی که داشته، هنوز به دلایل مالی به مسابقه‌ای راه پیدا نکرده است. در دوره مسابقات سال قبل، ربات ساخته‌شده با دست‌های علی رضا توسط کسی دیگر در رقابت مقام کسب کرد و باعث شد هرچند او در مسابقه حضور نداشته باشد، ولی از ربات‌سازی دست نکشد و به تلاشش ادامه دهد.

امسال نیز به دلیل مشکلات مشابه به سال قبل، هنوز هم رفتن او با تردید روبه‌رو است. او هفته جاری مسابقه‌ای در کشور ایران دارد که هنوز مصارفش را تمویل نکرده و خانواده او از پرداخت هزینه ناتوان اند.

مدیر این گروه، آقای رضایی به خبرنامه می‌گوید: تلاش می‌کنیم در هر صورتی این‌بار او را به مسابقه ببریم. او جز بهترین‌های ربات‌سازان است.

فرزانه نیز در بین صحبت‌هایش با خبرنامه می‌گوید: «من آرزوهای زیادی دارم و این‌که یک ربات‌ساز باشم، برایم خوشحال‌کننده است». وقتی از مشوق او پرسیدم، گفت: «پدر، مادر و مادر بزرگم مرا تشویق می‌کنند تا یک ربات‌ساز ماهر شوم». او دوست دارد روزی یکی از دختران مشهور در عرصه ربات‌سازی در کشورش باشد.

ربات‌سازی یعنی؛ نظم، صبر و دقت

در جریان کار و تمرین این گروه، نکته‌ای که بسیار جذاب و دیدنی است؛ تحمل، صبر و دقت آن‌ها است. این تیم یک پیچ را بارها و بارها باز و بسته می‌کند و دوباره ربات‌های‌شان را آزمایش می‌کنند.

مریم محسنی، استاد این تیم می‌گوید: ربات‌سازی کار جذابی است، اما در عین حال دقت و صبوری بسیاری می‌خواهد که نشان از ویژگی یک ربات‌ساز دارد.

مریم محسنی که قبلا مشاور آموزشی مکتب آفرینش بوده است؛ اکنون به هیئت داوری اولین المپیاد در افغانستان رسیده است.

خانم محسنی در رشته فیزیک درس خوانده و آموزش دوره ربات‌سازی را در افغانستان سپری کرده است.  او می‌گوید: «ربات‌سازی کاری جدا از تحریر و نوشتن است، و به نظر من کار عملی برای همه افراد جالب و دل‌چسب است، ما شاگردانی داریم که به این مضمون و رشته علاقه زیادی دارند».

او به خبرنامه می‌گوید: «من هرگز فکر نمی‌کردم که روزی استاد ربات سازی باشم اما با تشویق مدیر گروه، آقای مجتبی رضایی، این رشته را آموختم و حالا در کنار تدریس شاگردان رباتیک افغانستان، عضو هیئت داوری اولین المپیاد در افغانستان هستم».

تشکیل تیم رباتیک در کابل

تیم رباتیک افغانستان از سوی نهاد «خانه رباتیک افغانستان»، ابتدا در هرات آغاز به کار کرده که در زیر مجموعه آنان گروه “دختران رباتیک” افغانستان، توانستند در مسابقات بین‌المللی درخششی چشم‌گیر داشته باشند.

این گروه سه سال است که در کابل فعالیت دارد و توانسته‌ تا اکنون با سه مکتب همکاری نماید و شاگردان مکتب را در بخش ربات‌سازی آموزش دهد. این نهاد با پوشش ۱۲ مکتب در هرات و داشتن ۲۵ استاد در این ولایت و ۵ استاد در ولایت کابل، فعالیت‌های خویش را به پیش می‌برد.

بانو محسنی از انواع ربات‌های ساخته‌شده از سوی تیم ربات‌سازان می‌گوید: «ما تا به حال ربات‌های مختلفی را ساخته و در مسابقات گوناگونی اشتراک کرده‌ایم که این ربات‌ها عبارت اند از: ربات فوتبالیست، جابه‌جاگر، رئالی هوشمند.

Robotic 3

تیم رباتیک افغانستان از سوی نهاد «خانه رباتیک افغانستان»، ابتدا در هرات آغاز به کار کرده که در زیر مجموعه آنان گروه “دختران رباتیک” افغانستان، توانستند در مسابقات بین‌المللی درخششی چشم‌گیر داشته باشند

او از آموزش و روش تدریس ربات‌سازی گفت: «برای آموزش ربات‌سازی که رشته‌ای خاص است، ما از صنف اول شروع به تدریس می‌کنیم، برای صنف‌های اول با کتاب‌های آموزشی و وسایل بازی ربات‌سازی با شاگردان کار می‌شود، و در صنف‌های بعد در سطح بالا با وسایل واقعی ربات‌سازی کار می‌کنیم».

خانه رباتیک افغانستان

خانه رباتیک افغانستان فعالیت خود در بخش ربات‌سازی را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرده که ابتدا در مکاتب هرات و بعد به کابل گسترش یافته است. موسس این نهاد آقای محمود رضایی و مدیر اجرایی این گروه، مجتبی رضایی است.

مجتبی رضایی در بخش الکترونیک به تحصیل پرداخته و یکی از طراحان ربات‌سازی در افغانستان می‌باشد. آقای رضایی ایده و طرح آموزش ربات‌سازی را در کنار مضامین مکتب، برای شاگردان صنوف اول الی ۱۲ ایجاد کرده است. او از فعالیت‌ گروه رباتیک صحبت می‌کند و می‌گوید: «ما برای این‌که آگاهی و توانایی شاگردان و کودکان را بالا ببریم، این بخش را نیز با توافق و همکاری مکاتب راه‌اندازی کرده‌ایم و خوشبختانه حمایت خوبی از سوی خانواده‌ها و همکاری مکاتب در هرات و کابل داشته‌ایم».

خانه رباتیک افغانستان عضویت سازمان‌های مختلف را به خود اختصاص داده که می‌‌توان از  گرفتن نمایند‌گی «کای روبات» کوریا و نمایند‌گی سازمان ‌WRO در سال ۲۰۱۸ نام برد.

اولین المپیاد رباتیک افغانستان

مجتبی رضایی از مسابقاتی که تا کنون داشته‌اند، به خبرنامه می‌گوید: «ما مسابقات زیادی داشته‌ایم که از آن جمله می‌توان ۵ دوره المپیاد، ۴ دوره المپیاد رباتیک آموزشی و ۱ دوره المپیاد آموزشی افغانستان با همکاری مرکز ساینس وزارت معارف را نام برد».

Robotic 7

خانه رباتیک افغانستان فعالیت خود در بخش ربات‌سازی را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرده که ابتدا در مکاتب هرات و بعد به کابل گسترش یافته است

و حالا این گروه رباتیک افغانستان، مسابقه‌ هرساله کای روبات کوریا را که امسال در ایران برگزار می‌شود را پیش رو دارد و برای این مسابقه آماد‌گی می‌گیرد. این گروه که هشت نفر از کابل و تعدادی از هرات را تشکیل می‌دهد، هفته جاری عازم ایران هستند.

مسابقات آینده گروه رباتیک افغانستان

مجتبی رضایی از مسابقات بعدی گروه رباتیک افغانستان می‌گوید: «اولین تیم در مسابقات تایلند که به نامWRO  (المپیاد رباتیک جهانی) است، فرستاده خواهد شد. در مسابقات این سازمان جهانی، کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکایی عضو بوده و هر ساله در کشورهای مختلفی مسابقه برگزار می‌شود و امسال در تایلند برگزار خواهد شد. ما تلاش داریم حداقل دو تیم از هرات و کابل در این مسابقات شرکت کنند».

دو گروه ربات‌سازان هرات و کابل در آینده نزدیک در دو بخش ربات‌سازی لیگ فوتبالیست و لیگ آزاد حضور خواهند داشت.

مدیر این تیم از مسابقه بعدی‌شان در IRO  که قرار است در فلیپین برگزار شود، و این گروه به عنوان مهمان شرکت خواهد کرد نیز سخن گفت. او در پایان این گفتگو نوید برپایی نمایشگاه ربات‌ها را در نیمه اول ماه سنبله داد.

چالش‌های خانه رباتیک افغانستان

اما در این میان هنوز هم مشکلات و چالش‌هایی فرا روی این تیم وجود دارد. مدیر این گروه می‌گوید: ما برای رفتن به مسابقات با کمبود بودجه روبه‌رو هستیم.

آقای رضایی در ادامه صحبت‌هایش با خبرنامه گفت: «بزرگ‌ترین مشکلی که ما در مسابقات آینده‌ که قرار است در آن شرکت کنیم، داریم، تمویل بودجه و مصارف این بچه‌ها است. تعدادی از خانواده‌های این کودکان با ما همکاری نموده‌‌اند، اما یک تعداد از بچه‌ها به دلیل نداشتن پول در این مسابقه حضور ندارند». او می‌گوید: «با تلاش‌هایی که ما در این عرصه انجام دادیم، موفق نشدیم تا حامی مالی پیدا کنیم. این‌که تعدادی از بچه‌‌های فوق‌العاده ما در این بخش فقط به دلیل نداشتن پول، به مسابقات راه نیافته‌اند، یکی از بزرگترین چالش‌ها و ناراحتی‌های ما است».

Robotic 9

دو گروه ربات‌سازان هرات و کابل در آینده نزدیک در دو بخش ربات‌سازی لیگ فوتبالیست و لیگ آزاد حضور خواهند داشت

خانم محسنی نیز در گفتگوی خود با خبرنامه گفت: «در مجموعه ما شاگردانی که فوق‌العاده استعداد دارند، وجود دارند، ولی به خاطر این‌که ما نتوانستیم مخارج آن‌ها را تهیه کنیم و خانواده‌ها نیز مشکلات اقتصادی داشتند؛ این بچه‌ها به مسابقات نمی‌روند». او گفت: «این مورد بر روحیه کودکان تأثیر گذاشته و آن‌ها را نسبت به کارشان دل‌سرد خواهد کرد».

مدیر این تیم هم از مسابقات پیش رو صحبت می‌کند و از نداشتن بودجه ابراز نگرانی می‌نماید. او گفت: «اگر ما نتوانیم حامی مالی پیدا کنیم و کسی پیدا نشود تا ما را حمایت کند، شاید نتوانیم به مسابقات آینده برویم». هرچند او می‌گوید با بودجه موجود توانسته‌اند بهترین امکانات و وسایل را برای شاگردان تهیه نمایند، ولی برای بردن این تیم به مسابقات مصارف گزافی نیاز است که ما از پرداخت آن عاجزیم و در جستجوی حمایت‌کننده مالی می‌گردیم».

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0
خانه رباتیک افغانستان گروه رباتیک افغانستان

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید