سرنوشت سخت ادیب افغان در ایران؛ نجیب مایل هروی، تجربه با بیماران روانی و شکوه از عدم پاس‌داشت خدمات فرهنگی

سرنوشت سخت ادیب افغان در ایران؛ نجیب مایل هروی، تجربه با بیماران روانی و شکوه از عدم پاس‌داشت خدمات فرهنگی

خبرنگار خبرنامه

فرشته فرهنگ
خبرنگار خبرنامه

۲۳ / سرطان ۱۳۹۷ | ۰ دیدگاه

خالق اثرهای بزرگ ادبی همانند «اُویسیه» این روزها در درمان‌گاه روانی بستری است و جامعه ادبی افغانستان را متأثر ساخته است. «نجیب مایل هروی» از بیماری افسردگی رنج می‌برد، و دو روز است که از شفاخانه به خانه‌اش منتقل شده است.

با توجه به سابقه تحقیر مهاجران افغانستان در ایران و برخورد نامناسب با افغان‌های ساکن این کشور، آقای هروی نیز از این قاعده متثنی نبوده است.

فرزند ارشد او، «شهاب مایل هروی» از بیماری پدر خود چنین می‌گوید: «استاد از بیماری افسرد‌گی رنج می‌برد و این بیماری زمانی حاد شده که آقای مایل هروی دو ماه قبل برای تمدید پاسپورت ایشان به پولیس ایران مراجعه کرد. در پی این موضوع، مقامات ایران بی‌توجهی نموده و از تمدید پاسپورت نجیب هروی خودداری کرده، با مهر خروج در پاسپورت و مهلت ۱۵ روزه، از هروی خواسته‌اند تا ایران را ترک نماید».

او این بیماری را در عالم مهاجرت گرفته است. رفتارهای تحقیرآمیز و عدم برخورد درست نیروهای حکومتی ایران سبب شده که آقای هروی در عالم مهاجرت با وضعیت وخیم روانی و افسردگی شدید گرفتار شود.

شهاب تأکید می‌کند: پدرم «افسردگی شدید» داشت، نه بیماری روانی!

تمدید اقامت

با توجه به وضعیت بد این ادیب مشهور افغانستان، اقامت آقای هروی برای مدت یک سال تمدید گرفته است. شهاب هروی به خبرنامه گفت: «با تلاش دوستان وزارت ارشاد ایران توانستیم برای استاد اقامت یک ساله دریافت نماییم. ولی هر سال که استاد برای اقامت خود اقدام می‌کند، همین‌طور به ایشان بی‌احترامی می‌کنند و رفتار شایسته‌یی را دولت ایران با افغان‌های مقیم ایران ندارد».

Shahab

شهاب مایل هروی

آقای هروی در ادامه صحبت‌های خود یادآور شد: «هرچند فرصت‌های زیادی از کشورهای مختلف مثل امریکا و فرانسه برای استاد پیش آمد تا ایران را ترک نماید، اما آقای نجیب به دلیل علاقه‌ی شدیدی که به عرفان و زبان فارسی دارند، در ایران ماندگار شده‌اند. در کنار این، یک سلسله مشکلات مربوط به فرزند کوچک‌شان وهاب مایل هروی وجود داشته که پدرم نتوانست او را در ایران ترک نماید».

وهاب مایل هروی یکی از فرزاندان آقای نجیب مایل هروی است که از بیماری ناتوانی جسمانی رنج می‌برد.

مشکل بیمه

پسر ارشد مایل هروی می‌گوید که پدرش ۱۷ سال در بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی در شهر مشهد، حق بیمه پرداخت، اما این بنیاد ۹ سال و ۷ ماه حق بیمه برای او ثبت کرد و دفترچه بیمه تأمین اجتماعی هم به او نداد. او در تهران در یک آپارتمان ۹۰ متری ۴۰ سال ساخت، با پنج هزار جلد کتاب زندگی می‌کند و هر بار درگیر چالش‌های مختلفی است.

همه این‌ها در حالی است که اگر مشکل حق بیمه و بازنشستگی نجیب مایل هروی که بیش از ۳۰ جلد کتاب در دوران پژوهشگری‌اش دارد، حل شود یا او مشمول بیمه تأمین اجتماعی در ایران می‌بود، بخشی از مشکلات هزینه‌های درمانش رفع می‌شد.

سوءاستفاده تبلیغاتی و سیاسی

بر اساس گزارش‌ها، آقای مایل هروی حدود ۵۰ سال در ایران مقیم می‌باشد. پسر او در گفتگو با خبرنامه درباره خدماتی که پدرش به این کشور طی ۵۰ سال زندگی در این سرزمین کرده، گفت: «دولت ایران در حالت تبلیغات، جوایزی چون کتاب جهانی سال و جایزه بنیاد افشار را به استاد اهدا نموده‌اند که صرفا جهت تبلیغات سیاسی و فرهنگی بوده است، تا در رسانه‌ها دیده شود، اما در واقعیت هیچ کاری برای استاد انجام نداده‌اند».

به شهاب هروی: «در ایران هیچ کسی پاسخ‌گو نیست؛ ما در این‌جا به وزارت خارجه نیز مراجعه کردیم، اما مشکل این‌جاست که به صحبت‌های ما کوچک‌ترین توجهی صورت نمی‌گیرد، ما هر حرفی را که می‌زنیم با یک پاسخ که می‌خواستید به ایران نیاید، ایران برای شما فرش قرمز پهن نکرده، خاتمه می‌دهند. من این موضوع را در روزنامه خراسان ایران نیز به چاپ رسانده‌ام».

mileherawi

آخرین وضعیت استاد مایل هروی

به دنبال پخش گزارش‌هایی در مورد وضعیت روحی و درمانی نجیب مایل هروی، مسئولین کنسول‌گری افغانستان در شهر مشهد ایران، امروز شنبه(۲۳ سرطان)، از آقای مایل هروی در منزلش عیادت کردند.

حسین رحیمی، معاون کنسول‌گری افغانستان در شهر مشهد ایران، به دنبال این دیدار، در مورد بیماری آقای هروی به خبرنامه می‌گوید: «آقای هروی در این اواخر دچار بیماری عصبی شده‌اند، و به لحاظ درمانی چندین بار به شفاخانه مراجعه کرده و داروهایی نیز از امریکا توسط پسرشان آورده می‌شود».

او همچنان یادآور شد: «امروز سرکنسول افغانستان، سید نورالله راغی از آقای هروی در منزل ایشان عیادت کرد تا از جریان بیماری او جویا شده و اگر نیازی به کمک داشته باشند، با خانواده آقای هروی همکاری نمایند».

طبق صحبت‌هایی که شهاب هروی با کنسول‌گری افغانستان در مشهد داشته است؛ آنان منتظر دارویی هستند که توسط برادرشان از آمریکا آورده خواهد شد.

نگرانی فرهنگیان و نویسندگان افغانستان

با توجه به وضعیت بد این ادیب بزرگ افغانستان و نگه‌داری نامناسب او با بیماران روانی، بیم آن می‌رود که نمونه‌های دیگری از این برخوردها نیز در کشورهای همسایه افغانستان به ویژه ایران تکرار گردد. به این جهت، بسیاری از فعالان حوزه شعر و ادب فارسی در افغانستان خواهان توجه جدی دولت این کشور به مسئله بیماری آقای هروی بوده و خواهان همکاری برای بهبود این فرهیخته افغانستان می باشند.

شکور نظری، رئیس خانه ادبیات افغانستان، از شناخت با آقای مایل هروی می‌گوید: «آقای مایل هروی یکی از شخصیت‌های علمی ارزشمند ماست که در ایران به سر می‌برد. از استادان دانشگاه به نام و نسخه‌شناس، تصحیح‌کنندگان صاحب نام و حرفه‌ای زمان حال حاضر به شمار می‌رود».

آقای نظری به خبرنامه می‌گوید: «این اواخر از رسانه‌ها دریافتیم که ایشان در یک مرکز همراه با افرادی با اختلالات روانی و عصبی به سر می‌برند و این واقعا برای ما شکننده و ناراحت‌کننده بود و خیلی متأثر شدیم. این نشان‌دهنده سرنوشت مردم ماست در واقع سرمایه‌های انسانی و ارزشمند کشور ما در جغرافیای دیگر چنین وضعیت بدی دارند».

وهاب مایل هروی یکی از فرزاندان آقای نجیب مایل هروی است که از بیماری ناتوانی جسمانی رنج می‌برد.(سمت چپ)

وهاب مایل هروی یکی از فرزاندان آقای نجیب مایل هروی است که از بیماری ناتوانی جسمانی رنج می‌برد.(سمت چپ)

رئیس خانه ادبیات افغانستان از این موضوع ابزار نگرانی کرده، به خبرنامه گفت: «این موضوع برمی‌گردد به مدیریت کشور که در آن سراسر رنج و مرارت است؛ جغرافیایی که به سرنوشت تلخ دچار است، به فروپاشیدگی همه‌جانبه، و بحرانی حل‌ناپذیر».

این فرهنگیان و ادبیان افغانستان از وضعیت موجود آقای هروی نگران‌اند و می‌گویند که او یکی از نمونه‌هایی است که در جغرافیای مختلف پراکنده شده و از دانش تجربه و تخصص‌اش استفاده نمی‌شود. این افراد در کشورهای دیگر بیگانه هستند و رنج بسیاری را متحمل می‌شوند.

زندگی درخشان علمی

نجیب مایل هروی، فرزند رضا مایل هروی، در سال ۱۳۲۹ خورشیدی در شهر هرات چشم به جهان گشود. دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهر کابل به پایان رساند؛ چنان‌که خود او در این مورد می‌گوید: «بنده به روایت مادرم در سال ۱۳۲۱ و به روایت پدرم در سال ۱۳۲۹ شمسی در شهر خمام متولد شدم؛ مسلما روایت پدرم ارجح است، آوان کودکی را در هرات گذراندم، شهری از خراسان که در تاریخ فرهنگ فارسی، شهر شناخته شده‌ای است. در مکتب‌خانه‌های هرات آموختن را شروع کردم و در پی مهاجرت پدر به پایتخت افغانستان ـ از سن شش سالگی ـ بنده هم از هرات منتقل شدم و تحصیل را در مدارس کابل دنبال کردم».

هروی، پس از اتمام تحصیل در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، در انجمن تاریخ کابل به امور فرهنگی مشغول شد و در آن زمان بیشترین آموزش را در نسخه‌شناسی نزد پدرش فراگرفت، سپس در سال ۱۳۵۰ در دانشگاه فردوسی مشهد به کسب تحصیل پرداخت.

او با نهادهای مختلفی چون کتابخانه مجلس شورای اسلامی ایران، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و دائره‌المعارف بزرگ اسلامی در این کشور همکاری کرده است؛ چنان‌که در سال ۱۳۸۶ به پاس یک عمر دست‌آورد برای خدمت به تاریخ و زبان فارسی، جایزه ادبی ـ تاریخی بنیاد دکتر محمود افشار یزدی را در مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی ایران دریافت کرد.

استاد نجیب مایل هروی، در حدود پانزده سال به تدریس، مطالعات و پژوهش‌های ادبی خود در بنیاد پژوهش‌های اسلامی ادامه داد و در طی این مدت، ضمن تسلط به ادبیات کلاسیک، به یکی از نوادر شخصیت‌های پژوهشگر زمان خود تبدیل شد که عمیقا به ادبیات معاصر فارسی و عرفان اسلامی علاقه‌مند بود و مقالات بسیاری در این زمینه نوشت و در حوزه‌ی تصحیح متون و نسخه‌شناسی، ده‌ها کتاب منتشر کرد.

نجیب مایل هروی، فرزند رضا مایل هروی، در سال 1329 خورشیدی در شهر هرات چشم به جهان گشود

نجیب مایل هروی، فرزند رضا مایل هروی، در سال ۱۳۲۹ خورشیدی در شهر هرات چشم به جهان گشود

او خود در مورد کارهای تحقیقاتی‌اش می‌گوید: «از سال ۵۳ عملا در ایران مشغول به تحقیق در زمینه‌ی کتاب‌شناسی شدم. طرحی داشتم به نام “کتاب‌شناسی نگاشته‌های عرفانی در زبان فارسی” و این باعث شد تا تحقیقی در احوال و آثار عارفان گم‌نام ایرانی و عرفان اسلامی داشته باشم و بر احیای آثار این عارفان گم‌نام اهتمام ورزم. نتیجه این اهتمام در ۳ اثر اعم از رساله و کتاب و صد و اندی مقاله‌ی چاپ‌شده در مجلات ایران و خارج از ایران عرضه شده است».

او آثار زیادی را تصحیح، تألیف و ترجمه کرده که از جمله‌ی آن‌ها به این موارد می‌توان اشاره کرد: تألیف «شیخ عبدالرحمن جامى»، «تاریخ نسخه‌پردازى و تصحیح انتقادى نسخه‌هاى خطى»، «تاریخ و زبان در افغانستان»، »مجموعه رسائل فارسی»(پنج جلد) زیر نظر نجیب مایل هروى، «المصباح فى التصوف» نوشته‌ی سعدالدین حمویه، «تاج التراجم فی تفسیر القرآن الاعاجم« نوشته‌ی ابوالمظفر شاهفوربن طاهر بن محمد اسفراینى، و ترجمه‌های «ابیات دهگانه»، «نقش النصوص»، «اسرار الخلوه»، «رساله غوثیه» و «حلیه الابدال» نوشته‌ی شیخ اکبر محى‌الدین ابن عربى.

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید