کارخانه ای در حال ورشکستگی؛ چرا قند بغلان از تولید بازمانده است؟

کارخانه ای در حال ورشکستگی؛ چرا قند بغلان از تولید بازمانده است؟

خبرنگار خبرنامه

علی شیر شهیر
خبرنگار خبرنامه

۲۶ / دلو ۱۳۹۶ | ۰ دیدگاه

مسوولان کارخانه قند بغلان می‌گویند که این کارخانه به‌دلیل نداشتن بودجه کافی و عدم حمایت‌ دولت افغانستان با رکود مواجه شده و در سال جاری خورشیدی تولیدی نداشته است.

این کارخانه که دهه‌های پیش تامین‌کننده شکر مورد نیاز شهروندان افغانستان بود و درآمد آن به میلیون‌ها افغانی می‌رسید، در حال حاضر دروازه‌ی آن بسته شده و همه‌ی کارمندان آن رخصت شده‌اند.

انجنیر غلام سخی، رییس کارخانه قند بغلان به خبرنامه گفت که سال گذشته‌ی خورشیدی آنان برای چند ماه تولیدات داشتند، اما امسال این کارخانه تولیدی نداشته است.

مسوولان این کارخانه می‌گویند که یکی از دلایل توقف فعالیت آن، کاهش تولیدات «لبلبو» در بغلان می‌باشد. آنان تاکید می‌کنند که پیش از این به کمک بودجه‌ی که آلمان و دولت افغانستان به این کارخانه اختصاص می‌داد، می‌توانستند به اندازه‌ی کافی لبلبو بکارند و آفت های طبعی را مهار نمایند.

به گفته‌ی رییس این کارخانه پیش از این حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ جریب زمین لبلبو کشت شده و از آن در حدود ۶۰۰ تن بوره تولید می‌شد.

baghlan-factory-2

به گفته‌ی رییس این کارخانه پیش از این حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ جریب زمین لبلبو کشت شده و از آن در حدود ۶۰۰ تن بوره تولید می‌شد

غلام سخی گفت: « به دلیل مرضی که در زمین‌های زراعتی آمده، لبلبو حاصل نمی‌دهد. ما سال گذشته حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ جریب زمین را لبلبو کشت کردیم که میزان حاصلات آن به اندازه ۷ جریب زمین هم نشد، به این دلیل فابریکه ضرر کرد و امسال هیچ تولید نداشتیم.»

به گفته‌ی رییس این کارخانه تا سال ۲۰۱۵ میلادی صدها افغان در بخش‌های مختلف شرکت جدید قند بغلان کار می‌کردند. هزاران دهقان برای این شرکت «چغندر» کشت می‌کردند و از تفاله‌های آن، غذای صدها هزار راس مواشی در افغانستان تامین می‌شد.

سرمایه‌گذاری آلمانی‌ها

شرکت قند بغلان در سال ۱۹۴۰ میلادی در بغلان مرکزی ولایت بغلان ساخته شد و در جنگ‌های ویرانگر دهه ۹۰ میلادی از تولید بازماند. این شرکت در سال ۲۰۰۸ میلادی با کمک سرمایه‌گذاران آلمانی ، تحت نام «شرکت جدید قند بغلان» دوباره به تولید آغاز کرد.

در سال ۲۰۱۲ سرمایه‌گذاران آلمانی که از سال‌ها به‌این‌سو در کارخانه قند بغلان شریک بودند، سهم‌شان را به حکومت افغانستان بخشیده و افزون بر این، وعده سرمایه‌گذاری بیشتر در بخش زراعت افغانستان را دادند.

شرکت‌های«KWS» و «DEG» آلمان که پیش از این از سهام‌داران شرکت جدید قند بغلان بودند، وعده دادند که بیشتر روی کشت «چغندر قند» در افغانستان سرمایه‌گذاری خواهند کرد. در سال ۲۰۱۲ از هر ۱۰۰ تن چغندر (لبلبو) در این فابریکه، ۱۴ تُن شکر تولید می‌شد.

در این سال وزارت زراعت، آبیاری و مالداری افغانستان اعلام کرد که این فابریکه تنها ۱۰درصد شکر مورد نیاز افغانستان را تولید می‌کند که کافی نیست و باید برای جذب سرمایه‌گذاری روی این کارخانه تلاش شود.

baghlan-factory-3

در این سال وزارت زراعت، آبیاری و مالداری افغانستان اعلام کرد که این فابریکه تنها ۱۰درصد شکر مورد نیاز افغانستان را تولید می‌کند که کافی نیست

نشریه ارمغان ملی در گزارشی زیر نام «گریه بر فابریکه‌های ویران افغانستان» نوشته است: «اساس این فابریکه در ثور سال ۱۳۱۷ با تاسیس شرکت قند سازی گذاشته شد. ضرورت برای ایجاد این مرکز صنعتی را در حالیکه مواد خام مورد ضرورت آن در داخل کشور دستیاب می شد افزایش سریع واردات شکر تشکیل می داد که از ۱۱۸۰۶ تن در سال ۱۳۱۲ به ۱۹۷۴۶ تن با مصرف بیش از ۱۱ میلیون افغانی در سال ۱۳۱۶ ازدیاد یافته بود. بهر صورت این فابریکه بالاخره با کمک تخنیکی چکوسلواکیه بتاریخ ۳۰ عقرب سال ۱۳۱۹ به فعالیت آغاز نمود. ناگفته نباید گذاشت که در ساختمان فابریکه روزانه بطور اوسط در حدود هزار نفر عمله، ۹۰ نفر گلکار و ۶۰ نفر نجار کار نموده. قیمت ماشین آلات آن ۵٫۲۰۰ میلیون افغانی کرایه آن ۳۵۰ هزار افغانی و مصارف ساختمان عمارت این فابریکه در حدود هشت میلیون افغانی بوده است. دوره فعالیت آن سالانه ۹۰ روز و مصرف مواد خام آن در هر روز ۶۰۰ تن لبلبو پیش بینی گردیده بود . البته باید گفت که این شرکت سهامی بوده و با اشتراک ۹۱ نفر سهمدار و سرمایه ابتدایی ۳۰ میلیون افغانی توسط بانک ملی تشکیل شده بود.»

غلام سخی، رییس این شرکت می‌گوید: « فابریکه قند بغلان بیش از هفتاد و هفت سال قبل به همت افغان ها ایجاد گردیده بود و تقریبا سه دهه قبل به رکود و توقف اجباری مواجه گردید؛ اما در سال ۱۳۸۳ خورشیدی بعد از مطالعات از نگاه اقتصادی، با سهم شش شریک آلمانی و چهار شریک افغان به فعالیت آغاز نمود که از سال ۱۳۸۴ تا امسال نیز تولید شکر آن ادامه داشت.»

وزارت زارعت، آبیاری و مالداری افغانستان در سال ۲۰۱۲ میلادی اعلام کرده بود که تا زمان خودکفایی، این کارخانه توسط دولت نظارت و حمایت خواهد شد و پس از آن سرمایه‌گذاران بخش خصوصی نیز می‌توانند در آن سهم بگیرند و سرمایه‌گذاری کنند.

با این همه وزارت زراعت، آبیاری و مالداری افغانستان می گوید این کارخانه تا زمان خودکفایی تحت نظارت دولت فعالیت خواهد کرد و پس از آن سرمایه گذاران بخش خصوصی نیز می‌توانند در آن سهم بگیرند.

رییس این کارخانه اما در حال حاضر می‌گوید که دیگر بودجه حکومت برای این کارخانه قطع شده و آنان به تنهایی نمی‌توانند چرخه فعالیت این کارخانه را به گردش درآورند.

baghlan-factory-5

رییس این کارخانه اما در حال حاضر می‌گوید که دیگر بودجه حکومت برای این کارخانه قطع شده و آنان به تنهایی نمی‌توانند چرخه فعالیت این کارخانه را به گردش درآورند

غضب زمین‌های کارخانه

مسوولان کارخانه قند بغلان می‌گویند که با راکد شدن فعالیت این کارخانه، زمین‌های آن نیز توسط شماری از زورمندان محلی غضب شده و حکومت محلی به‌دلیل ناتوانی در اجرای قانون، نتوانسته اند مانع غضب زمین‌های این کارخانه شوند.

به گفته‌ی مسوولان این کارخانه، مجموع زمین‌های ملکیت آن به ۴ هزار و ۹۰ جریب زمین می‌رسد که پیش از آن در این زمین‌ها لبلبو کشت می‌شد. اما در حال حاضر این زمین‌ها از سوی زورمندان غصب شده و در اختیار آنان می‌باشد.

سال گذشته‌ی خورشیدی تولیدات فصلی این کارخانه حدود ۲۰ روز به‌طور ۲۴ ساعته دوام داشت که با جمع‌آوری ۳هزار و ۶۰۰ تُن لبلبو حدود ۶ هزار و ۵۰۰ بوری شکر تولید کرده بود.

منابع محلی در این ولایت نیز غضب زمین‌های این کارخانه را توسط زورمندان تایید می‌کنند و می‌گویند که در طول دو سال اخیر  بیش از ۱هزار و ۲۰۰ جریب زمین این کارخانه از نزد غاصبین بازپس گرفته شده و تلاش‌ها برای بازپس‌گیری زمین‌های متباقی نیز ادامه دارد.

نیاز به توجه حکومت

مسوولان کارخانه قند بغلان از حکومت می‌خواهند که برای فعال نگه‌داشتن این کارخانه به آنان کمک کنند. آنان تاکید می‌کنند که اگر در آغاز فصل کشت، کشاورزان از سوی حکومت حمایت شوند، می‌توانند دوباره در احیای کارخانه قند نقش داشته باشند.

baghlan-factory-4

کارخانه دولتى قند بغلان در سال ١٣٩١ به وزارت زراعت با ۵٢ درصد سهم تعلق گرفته و وزارت‌هاى مالیه، تجارت و اقتصاد نیز در آن جمعا ۴٨ درصد سهم دارند

به گفته‌ی آنان در حال حاضر زمین‌های زارعتی را کرمی به نام «کرم نیماتود» فرا گرفته است که سبب عدم رشد لبلبو می‌شود. پیش از این امراض گیاهی توسط متخصصان آلمانی توسط دوا پاشی برطرف می‌شد اما در حال حاضر این کشاورزان در برابر ازبین بردن چنین امراضی عاجز اند.

غلام سخی رییس کارخانه بغلان به خبرنامه گفت: «ما از حکومت می‌خواهیم که بالای این کارخانه دوباره سرمایه‌گذاری کند و تولیدات داخلی را حمایت نماید.»

به گفته‌ی رییس کارخانه قند بغلان با رکود این کارخانه، چندین کارخانه‌ی دیگر مانند کارخانه‌های کلچه‌پزی و سایر مغازه‌های دیگر که شکر شان را از این کارخانه تامین می‌کردند، رو به سقوط است.

کارخانه دولتى قند بغلان در سال ١٣٩١ به وزارت زراعت با ۵٢ درصد سهم تعلق گرفته و وزارت‌هاى مالیه، تجارت و اقتصاد نیز در آن جمعا ۴٨ درصد سهم دارند.

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید