عاشقانه‌ای از کابل تا سویدن؛ از هزینه سبک نامزدی تا ابتکار دانش‌محور زوج جوان جاغوری

عاشقانه‌ای از کابل تا سویدن؛ از هزینه سبک نامزدی تا ابتکار دانش‌محور زوج جوان جاغوری

خبرنگار

سکینه امیری
خبرنگار

۹ / اسد ۱۳۹۶ | ۰ دیدگاه

به تازگی یک زوج در ولایت غزنی جشن نامزدی‌شان را به صورتی متفاوتی برگزار کردند که بسیار خبرساز شد. احمد شاه کهزاد و لطیفه روحانی در اقدامی کم سابقه، تصمیم گرفتند تا بخش زیادی از هزینه‌های جشن نامزدی‌شان را کتاب بخرند و آن را به مکتب‌های محل زندگی‌شان هدیه دهند.

احمد شاه و لطیفه، هر دو تحصیلات ابتدایی‌شان را در شهرستان جاغوری به پایان رسانده‌اند اما فقر، مشکلات و کمبودهای فراوانی که آن‌ها در زندگی و مکتب تجربه کردند، موجب شده تا به جای مصرف پول‌شان در جشن نامزدی، آن را به خرید کتاب و اهدای آن به دانش آموزان اختصاص دهند.

احمد شاه می‌گوید که آنان بخش زیادی از هزینه‌های نامزدی‌شان را کتاب خریده اند. او می‌افزاید “زمانی که ما درس می‌خواندیم، نزدیک به ۴ ساعت راه می‌رفتیم تا به مکتب می‌رسیدیم، به مکتبی که چوکی نداشت. کتاب به همه ما نمی‌رسید و ما مجبور بودیم یک کتاب را نوبتی به خانه برده و از روی آن درس بخوانیم.”

او با درک این وضعیت حالا نسبت به هزینه‌های بسیار سنگینی که در مراسم ازدواج به مصرف می‌رسد، نگاه دیگری دارد.

kohzad4

احمد شاه و لطیفه بخش زیادی از هزینه‌های جشن نامزدی‌شان را کتاب خریده و آن را به مکتب‌های محل زندگی‌شان هدیه کرده اند

احمدشاه به خبرنامه می‌گوید که “در حال حاضر هزینه‌های بی‌جا و کمرشکنی در مراسم ازدواج معمول شده است که هیچ دردی را از مردم فقیر و خسته از جنگ افغانستان، دوا نمی‌کند. با توجه به محرومیت‌های موجود و تجربه‌هایی که خودمان از محرومیت در زمان تحصیل داشتیم، تصمیم گرفتیم که به مردم کتاب هدیه کنیم تا این گونه برای از بین بردن بی سوادی و جنگ در این کشور، کمکی کرده باشیم.”

خانواده‌های احمد شاه و لطیفه که هر دو از شهرستان جاغوری هستند و در این منطقه درس خوانده اند، حالا هر کدام در جای متفاوتی زندگی می‌کنند. خانواده احمد شاه در هرات زندگی می‌کند و خودش در کابل. خانواده لطیفه هم مهاجر شده‌ و در سویدن زندگی می‌کنند.

انگیزه‌ای برای مبارزه

احمد شاه کهزاد جوان ۲۵ ساله‌ای است که در شهرستان جاغوری ولایت غزنی، در خانواده‌ای فقیر متولد شد. او حالا دانش آموخته رشته حقوق و روابط بین‌الملل است و از دانشگاه کابل مدرک کارشناسی دارد.

kohzad5

احمدشاه کهزاد

کهزاد از دوران سخت دانش‌آموزی‌اش در ولایت غزنی یاد می‌کند و می‌گوید که “آن زمان در زادگاهم مکتب نبود، من و برادرم روزانه راه زیادی را طی می‌کردیم تا به مکتب برسیم که در آن از چوکی و کتاب خبری نبود؛ به مکتب می‌رسیدیم؛ اما کتاب نداشتیم. این وضعیت تا پایان دوره مکتب ادامه یافت. ما خانواده فقیری بودیم.”

این جوان می‌گوید که هر چند حالا نسبت به گذشته وضعیت بهتر شده است اما، با توجه به علاقه ای که برای فراگرفتن سواد و دانش در میان نسل تازه دیده می‌شود، به اتفاق شریک زندگی‌اش تصمیم گرفتند تا به اندازه توان‌شان برای بهبود این وضعیت کاری کرده باشند.

مشکلات بی پایان

کهزاد در خانواده شش نفری بزرگ شده است، او می‌گوید که “وقتی کودک بودم وضع اقتصادی ما خراب بود و پدرم برای کار کردن به ایران رفته بود. من بسیاری وقت‌ها از نبودنش رنج می‌بردم؛ اما مجبور بودم، تحمل کنم.”

احمد شاه کهزاد می‌افزاید که پدرش بعد از سال‌های طولانی و زمانی که او بزرگ شده بود به وطن برگشت؛ اما پیر و شکسته و ضعیف. پدر او که سال‌ها در ایران و دور از خانواده به کفاشی مشغول بود، با بیماری فشار خون به خانواده برگشته بود.

daikundi

احمدشاه از دوران دانش‌آموزی‌اش می‌گوید که در آن زمان در زادگاهش مکتب نبود و با برادرش روزانه راه زیادی را طی می‌کرد تا به مکتب برسند

احمد‌شاه کهزاد می‌گوید که ” وضعیت نامناسب پدرم و فقر سبب شد که این بار برادرم از من دور شود. او از من بزرگ‌تر بود و با مشاهده حال پدرم مکتب را رها کرد تا کار کند. اما نبود کار در افغانستان او را راهی دیار مهاجرت کرد. برادرم با کار در بیرون از کشور از ما حمایت می‌کرد.”

او می‌گوید، بیماری پدر و زحمت‌های برادرش را همیشه به خاطر داشته و از این رو بیشتر از پیش زحمت می‌کشیده است.

اما مشکلات احمدشاه به این چیزها خلاصه نمی‌شود. پدرش به علت بیماری فشار خون سکته می‌کند و یک سمت بدنش فلج می‌شود. فلج شدن پدری که سال‌ها در عالم مهاجرت، برای تامین مخارج خانواده زحمت کشیده بود سخت تر از فقر و مشکلات دیگری بود که تابحال او تجربه کرده بود.

با این حال، کهزاد می‌گوید که ” مشکلات زیادی را تحمل کردم اما هرگز نگذاشتم که این مشکلات و محرومیت‌ها مانع من شود.” او از همه این سختی‌ها عبور کرد و توانست با قبولی در امتحان کانکور سال ۱۳۹۱، وارد دانشگاه کابل شود. او از ۳۲۸ نمره، ۳۰۱ گرفته بود و شامل دانشکده حقوق و روابط بین الملل شد.

آقای کهزاد با حمایت‌های مالی برادرش درس خواند. حالا رییس انجمن “دید نو” است و در یک دفتر خصوصی مشغول به کار می‌باشد. علاوه بر این، او در یکی از مراکز آموزشی در کابل زبان انگلیسی تدریس می‌کند.

kohzad7

آقای کهزاد با حمایت‌های مالی برادرش درس خوانده است

کهزاد می‌افزاید کم کم راه را برای داشتن آینده‌ی روشن، باز کرده است و حالا زمانش رسیده که او بقیه مسیر زندگی را با فردی ادامه دهد که او را درک کرده و همراهش باشد. چه فردی بهتر و مناسب تر از لطیفه. آشنای دوران کودکی اش.

همراه مناسب

احمد شاه کهزاد و لطیفه روحانی در یک مکتب درس خوانده و آشنایی آنان به دوره دانش‌آموزی‌شان بر می‌گردد. کهزاد می‌گوید که “من سه صنف بالاتر از لطیفه بودم. ما از یک منطقه و از یک مکتب فارغ شدیم و هر دو اول نمره مکتب بودیم و هم دیگر را به خوبی می‌شناختیم.”

لطیفه روحانی در سال ۱۳۷۶ در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی متولد شده‌ است. او پنج سال پیش مهاجر می‌شود. لطیفه به خبرنامه گفت که “خانواده ۱۳ نفری‌شان اکنون پراکنده شده. پدر و چند خواهر و برادرش در جاغوری است و دو برادر و مادرش در اروپا زندگی می‌کنند.”

لطیفه روحانی بعد از رفتن به اروپا در سویدن اقامت می‌گزیند و به تحصیلات خود ادامه می‌دهد. او از کالج سودرتورن فارغ شده ‌است.

kohzad3

احمد شاه کهزاد و لطیفه روحانی در یک مکتب درس خوانده و آشنایی آنان به دوره دانش‌آموزی‌شان بر می‌گردد

از کودکی تا ازدواج

لطیفه روحانی می‌گویدآشنایی من و کهزاد به زمان مکتب بر می‌گردد. هرچند ما چند سال از یک‌دیگر دور بودیم؛ اما این دوری موجب قطع رابطه و شناخت ما نشد. ما از راه دور نیز، احوال گیر هم بودیم.”

در همین حال کهزاد می‌گوید که ارتباط آنان تا دو سال پیش، تنها در حد شناختی بوده است که در دوران مکتب از هم و خانواده‌های همدیگر داشته‌اند.

به قول احمد “خانواده‌ها در جریان صحبت‌های ما بودند؛ ولی این ما بودیم که باید هم‌دیگر را شناخته و عاقلانه تصمیم می‌گرفتیم. در نهایت پس از ماه‌ها گفت‌وگو به توافق رسیدیم.”

امید به آینده روشن

لطیفه روحانی و احمد شاه کهزاد، اکنون به داشتن آینده روشن در کنار هم باور دارند. آنان می‌گویند که مطابق به درک و شناختی که از هم دارند، یقین دارند که می‌توانند در کنار هم خوشبخت شوند.

kohzad6

به باور احمد شاه بخش بزرگی از مشکلات امروزی در جامعه افغانستان به دلیل فقر و آشنا نبودن با کتاب و دانش است

این دو زوج جوان، هفته گذشته در جاغوری با برگزاری مراسم ساده ای به صورت رسمی با یکدیگر نامزد شدند. مهریه خانم روحانی، ۱۴ هزار افغانی است. او می‌گوید که این مهریه براساس عقاید مذهبی‌اش به نام چهارده معصوم گذاشته شده است.

لطیفه روحانی و احمد شاه کهزاد با توافق هم، پول مراسم نامزدی‌شان را برای مکتب‌های محل تولدشان، کتاب خریدند. کهزاد به خبرنامه گفت که “این کتاب‌ها در سه بخش کتاب‌های مکتب، کتاب‌های کمک آموزشی مختلف برای شاگردان و کتاب‌های علمی و معلوماتی است که برای کودکان مفید است.”

این زوج جوان هم‌چنان قصد دارند که با صرفه‌جویی در مصارف عروسی‌شان، کتابخانه‌ای را در ولایت‌شان نیز تاسیس کنند.

لطیفه روحانی با تایید حرف‌های نامزدش می‌گوید”ما می‌توانستیم یک جشن مجلل برگزار کنیم، ولی این را نمی‌خواستیم. اگر ۱۰ خانه گران قیمت هم در کابل می‌داشتیم باز هم نمی‌خواستیم شیرینی خوری و عروسی مجلل داشته باشیم. به همین دلیل با کمترین مصرف، جشن خود را برگزار کردیم.”

kohzad2

احمد شاه و لطیفه، هر دو تحصیلات ابتدایی‌شان را در شهرستان جاغوری به پایان رسانده‌اند

آغاز ارزشمند

این زوج، قبل از نامزدی‌شان از مکتب‌ها دید و بازدیدی داشته اند. آنان هر چند وضعیت فعلی مکاتب را در مقایسه با سال‌هایی که خودشان درس می‌خواندند، بهتر می‌دانند اما می‌گویند که حالا هم فقر و کمبود کتاب‌ها و مواد آموزشی از مشکلاتی است که در مناطق مختلف وجود دارد.

آن‌ها می‌گویند که “در بازدید از محل تولدشان دریافته اند که هنوز هم کمبود چوکی و کتاب برای شاگردان مکاتب وجود دارد. از این رو انتظار دارند که دیگر جوانان نیز همانند آن‌ها، به جای مصرف نمودن هزینه‌های سنگین در مراسم ازدواج‌شان، به این مکاتب و شاگردان مشتاق به تحصیل کمک کنند.

به باور احمد شاه بخش بزرگی از مشکلات امروزی در جامعه افغانستان به دلیل فقر و آشنا نبودن با کتاب و دانش است. او که خود نیز با سختی‌های فراوان توانسته مسیری پر از محرومیت و مشکلات را پشت سر بگذارد، می‌گوید که در چنین شرایطی و با وجود نیازهای فراوانی که کودکان به تحصیل دارند اما فقر مانع آن‌هاست. این زوج باور دارد که مصارف هنگفت و سنگین در ازدواج‌ها، هرگز سازنده نیست.

kohzad1

لطیفه روحانی و احمد شاه کهزاد با توافق هم، پول مراسم نامزدی‌شان را برای مکتب‌های محل تولدشان، کتاب خریدند

این زوج جوان، امیدوارند تا حرکت آن‌ها برای هزینه کردن مصارف عروسی و ازدواج در راه ترویج کتاب و کتاب‌خوانی، آغازی باشد برای تغییر دیدگاه جوانان دیگر تا از این طریق به رشد علم و دانش در جامعه جنگ زده کشورشان کمکی کرده باشند.

ابوذر ملک نژاد هم‌کار این گزارش بوده است.

Pin on Pinterest۰Share on LinkedIn۰Share on Google+۰Tweet about this on TwitterShare on Facebook۰
ازدواج افغانستان ترویج کتاب خوانی جالب ترین عروسی جالب ترین نامزدی سال 2017 خلاقیت خواندن کتاب سویدن غزنی کابل

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید