نشست وارساو؛ ۱۰ هدف عمده برای ناتو در پولند

نشست وارساو؛ ۱۰ هدف عمده برای ناتو در پولند

عضو ارشد تحقیق در شورای اتلانتیک

دانیل واجدیک
عضو ارشد تحقیق در شورای اتلانتیک

۱۴ / سرطان ۱۳۹۵ | ۰ دیدگاه

پس از پایان جنگ سرد، تقربین هر نشست ناتو به عنوان یک نقطه عطف تعریف شده است. شاید تمام آنها همین گونه بوده اند. نشست هفته ی بعد ناتو هم متفاوت تر از گذشته ها نخواهد بود. ناتو از شرق و جنوب با چالش های بی پیشینه یی رو به رو شده است. حمله روسیه به اکراین باعث شده که پیمان ناتو دو باره بر اهداف ارضی تمرکز کند.  اما تهدید های جدی از بازیگران غیر دولتی و بحران های انسانی ناشی از نبرد کنونی در خاورمیانه و شمال افریقا، پیمان اتلانتیک شمالی را مجبور ساخته تا در حوزه های جدیدی فعال تر شود. در همین حال، چالش های سابق پیوسته پرسش های را به میان آورده است که نقش این پیمان در آینده چگونه خواهد بود. برای فراهم شدن یک تفکر مسیر استراتیژیک برای ناتو، نشست وارساو باید ده نتیجه را بدست بیاورد.

۱- فرستادن چهار کندک به پولند و کشورهای حوزۀ بالتیک

این نیرو باید شامل دست کم دو هزار سرباز و یا هم نزدیک به شمار ایده آل چهار هزار سرباز باشد. آلمان، انگلیس و امریکا از پیش آماده شده اند که سه کندک شان را فرماندهی نمایند و کشورهای پولند، جمهوری چک، جمهوری سولواکیا و مجارستان تاکنون تعهد کرده اند تا مجموعن شش صد سرباز فراهم نمایند. یک کشور چهارمی نیاز است تا کندک اخیر را رهبری کند که قبلن از کانادا نام برده شده است. دشواری در پیدا کردن یک عضو دیگر ناتو برای رهبری این کندک یک تصویر خیلی ضعیف در بخش قابلیت دفاعی پیمان ناتو در برابر روسیه و چشم انداز نامساعد از مرز مشترک با ایالات متحد امریکا فراهم کرده است. برای فایق آمدن به این چالش ها و پیامدهای آن، نشست وارساو باید بتواند این چهار کندک را به پولند و کشورهای حوزه بالتیک بفرستد.

US forces

 

۲- گسترش فعالیت ها برای مهار بحران پناهجویان

از ماه فبروری سال روان میلادی به این سو، چندین کشور عضو ناتو کشتی های جنگی شان را برای مبارزه با باندهای جنایت کار که پناهجویان را به اروپا قاچاق می کنند، به آب های دریای اژه فرستاده است. این فعالیت ها یکجا با فکتورهای دیگر، جریان پناهجویان را به اروپا کند کرده است. آلمان، امریکا و انگلیس می خواهد که این ماموریت را گسترش دهد اما ترکیه مخالف این ماموریت است و از ناتو خواسته است تا تمرکزش را بر دریای سیاه افزایش دهد زیرا نفوذ روسیه در آن جا افزایش یافته است.

این دو مساله اما نباید شخصی پنداشته شود. ناتو مسوول تأمین امنیت اعضایش چه در دریای مدیترانه و چه در بحیرۀ سیاه می باشد. پولند و کشورهای حوزۀ بالتیک به ویژه باید در این مساله درگیر شوند و یک مقدار ظرفیت های شان را شامل سازند. اگر کشورهای عضو ناتو در شرق اروپا به کمک کشورهای جنوب اروپا که مشغول مهار بحران پناهجویان است بشتابد، این مساله حسن نیتی را ایجاد می کند که در هنگام ضرورت کشورهای جنوب اروپا در مشکلات کشورهای شرق اروپا سهیم خواهند شد. همچنان در نشست وارساو برای تدوین استراتیژی مبارزه با بحران پناهجویی در اروپا آمادگی ها گرفته شود.

asylem

۳- دروازه ی را باز بگذارید

مونتینیگیرو مذاکرات عضویت اش را در ناتو در ماه می همین سال تکمیل کرده است و حالا باید منتظر تأییدی بیست و هشت کشور عضو ناتو بماند. در حالی که گسترش ناتو تا جغرافیای مونتینیگیرو می تواند یک پیام قوی را به مسکو بفرستد که روسیه نمی تواند در پیوند با این مساله چیزی را ویتو کند، سفیر امریکا در ناتو و برخی مقام های دیگر خوشبینی شان را اعلام کرده اند که در ماه های آینده این روند به بیشتر از مونتینیگرو گسترش خواهد یافت.

نشست وارساو باید سیاست در باز را نگه دارد و باید به آن باور داشته باشد. گورجستان معیارهای نظامی اش را برای پیوستن به این پیمان تکمیل کرده اما همچنان قربانی مخالفت روسیه است. مقدونیه مشابه گورجستان، اصلاحات لازم نظامی را تکمیل کرده است اما یونان زیر نام توافق بر سر اختلافات سیاسی، مانع پیوستن این کشور به ناتو می شود. ارتش سبریا نیز دلبستگی اش را برای پیوستن به ناتو اعلام کرده است هرچند نخبه های سیاسی این کشور هنوز به این فکر نیستند. در اکراین، پیوستن به ناتو پس از رفتن ویکتور یونوکوویچ، نخست وزیر پیشین این کشور از ۱۵ درصد به ۵۰ درصد افزایش یافته است. پیامدهای دلسرد ساختن این کشور ها می تواند به آمدن اصلاحات کند در این کشورها بیانجامد و نیز روسیه نفوذش را افزایش دهد و مداخله ها افزایش یابد.

fighters

۴- تجدید تعهد به افغانستان

ناتو ماموریت حمایت قاطع را در سال دوهزار و چهارده میلادی راه اندازی کرده تا ارتش افغانستان را تجهیز و آموزش دهد و اعضای ناتو حالا باید تعهد شان را به حضور دراز مدت در این کشور تمدید کنند. اما نفس این حضور همیشه وابسته به چگونگی حضور امریکا در این کشور بوده است. امریکا و ناتو باید در نشست وارساو قصد شان را برای نگه داشتن شمار کنونی از سربازان خارجی در افغانستان تا پایان سال روان میلادی اعلام کنند. برای امریکا این به معنای حضور ۹۸۰۰ سرباز به جای ۵۵۰۰ سرباز می باشد. پیمان ناتو حالا دست کم ۱۲۰۰۰ هزار سرباز در افغانستان دارد. ناتو به گونه گروهی در فراهم کردن منابع بیشتر برای ماموریت حمایت قاطع و حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان تعهد کند.

supporting troops

۵- تقویت نقش جنگی در مبارزه با داعش

جنگ اسد و داعش یک بحران تاریخی پناهجویان را ایجاد کرده است که امنیت ملی اروپا را تهدید می کنند. ناتو باید نقش بزرگ تر را در این نبردها ایفا کند. در حال حاضر، ناتو تا شش صد سرباز عراقی را در اردن آموزش می دهد اما به تازگی حیدر العبادی، نخست وزیر عراق از ناتو خواسته است که سربازان بیشتر این کشور را در درون خاک عراق آموزش دهد. پیمان ناتو باید به این درخواست با کمال میل بله بگوید و نیز بر شمار هواپیماهای کشفی آواک در عراق و سوریه بیافزاید. برخی اعضای ناتو مانند ترکیه، انگلیس، فرانسه و هالند به گونۀ مستقیم در عملیات های هوایی بر ضد داعش شرکت جسته اند اما برخی دیگر کشور ها تجهیزات کمک کرده اند. با این حال، با توجه به تهدید های که متوجه اروپا است، نیاز است تا ناتو در این نبرد بیشتر درگیر شود. در نشست وارساو اعضای ناتو باید علاقه ی شان در گسترش نقش شان برای مبارزه با داعش و در نهایت ویران کردن این گروه اعلان نمایند.

Targeting the IS

۶- کمک در تأمین امنیت لیبیا

حکومت وحدت ملی لیبیا در ماه جنوری همین سال به میان آمد و از ناتو خواست تا این کشور را در بخش تأمین امنیت و مبارزه با داعش یاری رساند. در سال دوهزار و یازده میلادی، امریکا و انگلیس اشتباه جدی را در قبال لیبیا مرتکب شدند که بدون داشتن یک برنامه ی پسا- جنگ با معمر قذافی، رهبر پیشین لیبیا، در مساله لیبیا مداخله کردند. پیامدهای های این اشتباه ایجاد فرقه های مختلف سیاسی- نظامی، ظهور داعش و بحران کلان پناهجویی بود. منافع ناتو در لبیا غیرقابل انکار است. در نشست وارساو، ناتو بلاخره صدای دلبستگی اش برای همکاری مداوم  برای تأمین ثبات لیبیا با آموزش ارتش این کشور و فرستادن کشتی های جنگی برای مبارزه با شبکه های جنایت کار که پناهجویان را قاچاق می کنند اعلام نماید. این همکاری همانند همکاری ناتو در افغانستان باشد ، اما در نهایت امریکا هم باید سیاست اش را در قبال لیبیا مشخص کند.

security in Lybia

۷- تأکید بر تهدیدهای سایبری

شش ماه پیش، شماری از هکرها که احتمالن به کاخ کرملین وابسته بودند، دستگاه توزیع برق اکراین را منحل کردند و صد ها هزار اکراینی را در تاریکی مطلق سوق دادند. این حمله منظم قدرت جنگ افزارهای کامپیوتری را در برابر زیربناهای حیاتی برجسته ساخت که تقربین تمام شهروندان کشورهای عضو ناتو به چنین زیربناها وابسته هستند. دو سال پیش، ناتو اعلام کرده که یک حمله سایبری ممکن است همچون یک حملۀ نظامی تلقی شود و وزیران دفاع ناتو اخیر حمله های سایبری را به عنوان یک جنگ افزار رسمی به رسمیت شناختند. اما، باید پیشرفت های زیادی در این بخش انجام شود زیرا کشورهای همچون روسیه، ایران، چین و کوریای شمالی به شدت در این بخش در حال پیشرفت هستند. در نشست وارساو باید آمادگی ها برای یک استراتیژی دفاعی گروهی اعلام شود که به گونۀ منظم از ابرازهای فرماندهی سایبری امریکا استفاده خواهد شد و نیز منافع امریکا در این زمینه مهم حفظ خواهد شد.

Cyber crime

۸- گسترش روابط با فنلند و سویدن

در ماه می، این دو کشور بی طرف برای نخستین بار در نشست وزیران خارجۀ ناتو حضور یافتند و قرار است نخست وزیران هر دو کشور در یک شام کاری ناتو در وارساو نیز حضور یابند. اخیرن سویدن تفاهم نامه ی یک کشور میزبان را برای انجام ماموریت های آموزشی ناتو امضا کرده که بر بنیاد آن ناتو از قلمرو این کشور در انجام آموزش ها استفاده خواهد کرد. هر دو کشور سویدن و فنلند در پیوند با امنیت کشورهای بالتیک عضو ناتو حساس هستند. مقام های سویدن و فنلند به صورت واضح گفته اند که برای کاهش نفوذ روسیه بر کشورهای بالتیک، روابط با این کشور ها باید گسترش یابد. اما دیدگاه عمومی هنوز دو پارچه است و خیلی از فنلندی ها تا کنون حاضر نیستند کشورشان عضو ناتو شود. به نظر نمی رسد که به این زودی ها این کشور ها وارد ناتو شوند اما از نشست وارساو برای گسترش روابط با سویدن و فنلند باید کار گرفته شود.

relations

۹- گسترش ظرفیت سازی در اکراین

از زمان نشست والز در سال ۲۰۱۵، ناتو شش صندوق کمک را برای به میان آمدن اصلاحات و افزایش بازدهی ارتش اکراین ایجاد کرده است. این کمک ها باعث شده است که اکراین فرماندهی، کنترول، مخابره، قابلیت های کامپیوتری، سیستم تدارکاتی، دفاع سایبری و برنامه های برای ادغام سربازان به جامعه مدنی و غیرنظامی اش را مدرن بسازد. پیشتر از آن، پیمان ناتو ارتش اکراین را کمک کرده تا خود را با معیارهای ناتو برابر سازد. این برنامه ها یکجا با برنامه های ظرفیت سازی تقویت شود تا توانایی ارتش اکراین در برابر تاکتیک های جنگ افزارهای روسی و یا وابسته به روس افزایش یابد. در نشست وارساو ناتو باید عزمش را اعلام کند که ارتش اکراین را به گونۀ حمایت خواهد کرد که با ادامه حمله های ارتش روسیه، چنین حمله ها را اگر شکست داده نمی تواند، حد اقل ضربه های مهلکی به ارتش سرخ بزند.

capacity building

۱۰- ایجاد پایگاه مشترک بحری در دریای سیاه

سه عضو ناتو بشمول ترکیه، رومانیا و بلغاریا و یک کشور علاقه مند به عضویت در ناتو که روابط نزدیک با گورجستان دارد، هم اکنون در دریای سیاه با روسیه شریک هستند. تمام این چهار کشور از نفوذ روز افزون روسیه در این دریا نگران هستند. ترکیه نگران است که ماموریت مهار بحران پناهجویان توجه اروپا را از پرداختن به این مساله باز دارد. همان گونه که هواپیماهای جنگی روسیه بر فراز ناوگان های امریکایی در دریای بالتیک رزمایش های خطرناکی را انجام دادند، چنین مانورهای را در دریای سیاه نیز انجام داده اند. ولی، مانورهای روسیه در دریای سیاه در مقایسه با فعالیت های نظامی روسیه در دریای بالتیک توجه چندانی را جلب نکرده است. کنوانسیون مانتروکس محدویت های را در پیوند با فعالیت های کشتی های جنگی در بحیرۀ سیاه اعمال کرده است ولی با این حال، ناتو می تواند از راه های دیگر حضورش را گسترش دهد. رومانیا برای ایجاد یک پایگاه مشترک دریایی که همکاری چندین کشور بشمول کشورهای ساحلی را در بر داشته باشد، پافشاری دارد. ناتو با توجه به منافع که در دریای سیاه دارد، قصد اش را برای ایجاد یک نیروی دریایی مشترک در منطقه اعلام کند.

the black sea

این مقاله در یواس نیوز منشتر شده است.

Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on Facebook0
آمریکا اجلاس ناتو امنیت پرچم افغانستان پناهجویان خبرنامه داعش عراق ناتو نیروهای آمریکایی

مطالب مشابه

دیدگاه خودرا بنویسید

ایمیل *
نام *
دیدگاه *
اگر میخواهید عکس تان در کنار نظر تان قرار گیرد لطفا به سایت گراواتار مراجعه کنید